|| మనుధర్మశాస్త్రమా, మహిళా హక్కులా? ||

           దేశ స్వాతంత్య్రంతో పాటు మహిళలకు సమాన హక్కులు వచ్చాయి. ఇప్పుడెం తో అభివృద్ధి చెందిన దేశాలలో కూడా ఒకనాడు మహిళలు ఓటు హక్కు కోసం, ఆస్తిహక్కు కోసం, న్యాయస్థానాలలో తమ వాదనలను వినిపించే హక్కు కోసం అనేక ఉద్యమాలు, పోరాటాలు చేయవలసి వచ్చింది. మనదేశంలో ఈ హక్కులు మహిళ లకు మన రాజ్యాంగ రూపకర్తలు ఎంతో ముందు చూపుతో, విశాల దృక్పథంతో రాజ్యాంగంలో పొందుపరిచారు. మన రాజ్యాంగం దేశ పౌరులందరికీ స్వేచ్ఛను, సమానత్వాన్ని, న్యాయాన్ని పొందే హక్కునూ ఇచ్చింది. లింగ, వర్గ, మత, తదితర అంశాల కారణంగా వివక్ష ఉండదని హామీ ఇచ్చింది. ప్రాథమిక హక్కులు నిర్దేశించే అధికరణలు 14, 15, 16 21, 23 లోనూ, ఆదేశిక సూత్రాలను నిర్దేశించే 39, 42, 44 అధికరణల్లోనూ, ప్రాథమిక బాధ్యతలను నిర్దేశించే 51-ఎ లోనూ మహిళలకు సమాన హక్కులే కాదు ప్రత్యేక హక్కులు పొందుపరచబడ్డాయి. అయితే స్వాతంత్య్రం వచ్చి ఇన్నేళ్ల యినా మహిళలు ఇంకా తమ హక్కుల అమలు ఎక్కడా అని వెతుక్కోవలసిన పరిస్థితి. ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద ప్రజాస్వామ్య దేశం మనది. కాని ఈ సార్వభౌమ దేశంలో మహిళల దీనస్థితి మనసున్న మనిషిని కదిలించక మానదు. భారత మహిళ అదృశ్యమవుతుంది. 'అ'గౌరవ హత్యలకు గురవుతుంది. గృహ హింసకు బలవుతుంది. విశృంఖల శృంగారానికి, అత్యాచారానికీ, హింసకూ ఆనవాలు అవుతుంది. రాసుకున్న రాజ్యాంగానికి, చూస్తున్న వాస్తవానికీ పోలికే లేదు.

    దేశ కుటుంబ ఆరోగ్య సర్వే-3 విడుదల చేసిన గణాంకాలు మనల్ని విస్మయానికి గురిచేస్తాయి. ఈ సర్వేలో 1,25,000 మంది మహిళలతో ముఖాముఖి జరిపారు. వీరిలో 40 శాతం మంది తాము తమ భర్తల చేతిలో తన్నులు తింటున్నామని చెప్పారు. ఈ సందర్భంగా ముఖాముఖిలో పాల్గొన్న 75,000 మంది పురుషుల్లో 51 శాతం మంది అందులో తప్పేముందన్నారు. అంతేకాదు స్త్రీలలోనూ 54 శాతం మంది మగవాడు కొట్టి సరిచేయాలనే అభిప్రాయపడ్డారు. నిజానికి ఈ గణాంకాలు వాస్తవాలను ప్రతిబింబించడం లేదు. గృహహింస ఇంకా ఎక్కువ స్థాయిలోనే ఉందన్నది ఒక కఠోర వాస్తవం. రాజ్యాంగం కల్పించిన సమానత్వం ఇంత పెద్ద ఎత్తున ఎందుకు అమలు కావడం లేదు, భారత మహిళ ఇన్నేళ్ల స్వాతంత్య్రం తర్వాత కూడా రెండో శ్రేణి పౌరురాలిగానే ఎందుకుంటోంది అని లోతుగా ఆలోచిస్తే సమాధానం మన సంస్కృతి, సంప్రదాయాలలో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మన మతాలు ఈ సంస్కృతి, సంప్రదాయాలను, తతంగాలను విస్తృతంగా నిర్దేశిస్తున్నాయి. ఏ మతమైనా మిగిలిన విషయాలలో తేడాలున్నా స్త్రీ విషయానికి వచ్చేసరికి ఏకమవుతున్నాయి. మన దేశంలో కేవలం హిందువులు, ముస్లిములే దాదాపు 94 శాతం ఉన్నారు. ఈ రెండు మతాలూ మహిళలకు ఏం ఉపదేశిస్తున్నాయో చూద్దాం!

        ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని గోరఖ్‌పూర్‌లో 'గీతా ప్రెస్‌' అనే ముద్రణా సంస్థ ఉంది. ఆ సంస్థ పని మహిళలు ఎలా మెలగాలో పుంఖాను పుంఖాలుగా ప్రచురించడం, మహిళ లకు చేర్చడం. అందులో హనుమప్రసాద్‌ పొద్దారే రచించిన 'నారీశిక్ష', స్వామీ రాంసుఖ్‌దాస్‌ రాసిన 'ఇంట్లో ఎలా మసలు కోవాలి', జయదయాళ గో ఇంద్క రాసిన 'స్త్రీల కర్తవ్యాలు', 'స్త్రీల ధర్మాలు', కళ్యాణ్‌ అనే ప్రత్యేక సంచిక లాంటివి ఉన్నాయి. వీటన్నింటా మనుస్మృతి, శివపురాణం నుంచి ఉటంకింపులున్నాయి. కొన్ని ప్రశ్నలు, జవాబుల రూపం లోనూ ఉన్నాయి. ఉదహరణకు స్వామి రుక్‌దాస్‌ తన్నులు తింటున్న ఓ ఇల్లాలికి ఇచ్చే సలహా 'స్త్రీ పూర్వజన్మలో చేసుకున్న పాప ఫలితంగానే తన్నులు తింటుంది. ఈ తన్నులతో పాప పరిహారం జరిగిపోతుంది. తన్నులు తినేందుకు తమ కూతురిని పంపకపోతే ఆమె తల్లిదండ్రులు తమ కూతుర్ని తీసుకుని వెళ్లిపోవచ్చు. లేని పక్షంలో ఇల్లాలు ఓర్పుగా తన్నులు తిని తన పాప పరిహారాన్ని చెల్లించు కోవాల్సిందే. ఏనాడైనా ఆమె పాప పరిహారం పూర్తయి భర్త తన్నడం ఆపవచ్చు. ప్రేమించడం మొదలు పెట్టవచ్చు. అంతవరకు ఆమెకు ఓర్పే సర్వం.' ఈ స్వామిజీనే ఇంట్లో ఉండే పురుగు పుట్రను గూర్చి ఏమంటున్నారో చూడండి! 'ఇంట్లో ఉండే పురుగు, పుట్రా ఇంట్లోని కుటుంబ సభ్యులతో సమానం. అవి ఇంట్లో ప్రవేశించిన వెంటనే ఇంట్లో సభ్యులైపోయాయి. అందువల్ల కుటుంబ సభ్యులతో పాటు వాటినీ యాజమాని పోషించాలి. వాటికి హాని చేయకూడదు. చంపకూడదు.' అందుకే గోహత్య మహా పాపం అవుతుంది. భ్రూణహత్య, శిశుహత్య, 'గౌరవ' హత్యలు గౌరవ ప్రదమవుతున్నాయి. ఇక అత్యాచారాల గురించిన స్వామి వార్ల ఉవాచ: 'అత్యాచారానికి గురైన మహిళ నోరు మెదపకపోవడం ఉత్తమం. ఆమె భర్తకు ఈ విషయం తెలిసినా తెలియనట్టు ఉండడం శ్రేయస్కరం.' స్త్రీ పునర్వివాహం గురించి వీరి అభిప్రాయం చూడండి. 'ఒకసారి దానం చేసిన దాన్ని మహిళ తల్లిదండ్రులు మళ్లీ ఎలా దానం చేస్తారు? అందువల్ల పునర్వివాహం అత్యంత పాశవికం. అయితే మగవారి విషయం వేరు. వారు ఎన్నిసార్లయినా పునర్వివాహం చేసుకోవచ్చు. సంతతి కోసం చేసుకోవచ్చు. కోరికలు తీర్చుకునేందుకూ చేసుకోవచ్చు. ఎందుకంటే కోరికలు తీరని మగవారు పక్కదార్లు వెతుక్కుంటారు. అంతకంటే మరో పెళ్లి మెరుగు. వితంతువు పెళ్లైతే చేసుకోకూడదు కానీ కోరికలను అదుపు చేసుకోలేక పోతే ఎవరికయినా ఉంపుడుగత్తెగా ఉండవచ్చు.' ఎంతటి ఔదార్యం!!

        మానవత్వం గురించి స్వామిగారేమంటున్నారో చూడండి. స్త్రీపురుష సమానత్వం సరికాదు. స్త్రీకి పురుషునితో సమానత్వం కోరుకునే హక్కేలేదు. సమానత్వం కోరుకోవడం తప్పేకాదు, తెలివితక్కువ తనం కూడా. తక్కువ హక్కులతోనూ, ఎక్కువ బాధ్యతలతోనూ తృప్తి చెందడమే స్త్రీకి విజ్ఞత. ఈయన సతీసహగమనాన్ని కీర్తించడమే కాదు పునరుద్ధరించాలని కూడా కోరుకుంటారు. భర్త మృత దేహం మీద భార్యను పెట్టి కాల్చడమే హిందూ సంప్రదాయానికి పునాదట. స్త్రీకి స్వాతంత్య్రం అర్హత లేదని హిందూ ధర్మశాస్త్రాల నుంచి లేక్కలేనన్ని ఉటంకింపులు ఇవ్వవచ్చు. మచ్చుకు మను ధర్మశాస్త్రంలోనే చూడండి. 'స్త్రీ స్వాతంత్య్రానికి అర్హురాలు కాదు', 'పగలు, రాత్రి మహిళలు తమపై ఆధారపడేటట్టు పురుషులు చూసుకోవాలి.' 'మహిళలు అందాన్ని గురించి పట్టించుకోరు. వయసు గురించి కూడా పట్టించుకోరు. పురుషుడయితే చాలు ఎంత అనాకారి అయినా', 'వారి కోరిక ద్వారా, అదుపు చేయగల వారి ప్రవర్తన ద్వారా, సహజంగానే హృదయం లేని వారి చర్యల ద్వారా స్త్రీలు పురుషుల పట్ల ఎంత జాగ్రత్తగా ఉన్నా 'అ'విధేయులుగానే ఉంటారు. 'మనువు స్త్రీలకు పడక, అలంకారం, కోరికలు, అవిధేయత, చెడు ఆలోచనలు, చెడు ప్రవర్తనలను కేటాయించాడు. సమాజంలోనూ, కుటుంబంలోనూ జరిగే ప్రతి ఘటనలోనూ స్త్రీ ఈ విధంగా న్యూనతకు గురవుతున్నది. ప్రతి మాధ్యమం (ముఖ్యంగా సినిమా, టీివీ అడ్వర్‌టైజ్‌మెంట్‌)లో ఈ ఆలోచనలే ప్రతిబింబిస్తున్నాయి. ఇటువంటి ఆలోచనలను పగలు, రాత్రి ప్రచారం చేస్తున్న సమాజంలో స్త్రీ సమానత్వం పొందాలంటే ఎంతగా నిలబడాలి? పోరాడాలి? ఎదిరించాలి?

        ముస్లిం సాహిత్యంలోనూ స్త్రీ పట్ల వివక్షకు కొదవలేదు. ఇస్లాం మత సాహిత్యం అమ్మే ప్రతి చోటా మహిళలను కించపరిచే సాహిత్యం కుప్పలు తెప్పలుగా అందుబాటులో ఉంటుంది. ముఫ్తీ అబ్‌దుర్‌ ఘనీ 'భర్తల, భార్యల హక్కులు'లో మహిళ మగవాడు ఎలాగైనా వాడుకో గలిగిన ఆస్తిగా చిత్రించాడు. ముస్లిం మహిళలకు వారి సలహా 'మిమ్మల్ని మీరు బానిసలుగానే భావించండి. మీ భర్తలను యజమానులనే అనుకోండి. మీరు చావుదెబ్బలు తింటున్నా ఓర్పు వహించండి' అని. 'స్వర్గాభరణాల'లోని కొన్ని ఉటంకింపులు: 'భర్త ఒక కొండలోని రాళ్లనన్నింటినీ వేరొక కొండపైకి, ఆ తర్వాత మరో కొండపైకి మార్చమంటే భార్య మార్చాల్సిందే.' 'భర్త పిలిస్తే భార్య వెంటనే అక్కడ వాలాలి. వంట చేస్తున్నా సరే!' 'భర్త కోరిన వెంటనే భార్య అతని కోరిక తీర్చాలి. లేకపోతే దేవతలు భార్యను శపిస్తారు.' 'భర్త రాత్రంతా చేతులు కట్టుకుని నిలబడమంటే నిలబడాలి. అలా నిలబడితేనే మరో జన్మకైనా ఫలితం లభిస్తుంది.' 'భర్త పగటిని రాత్రనమంటే అనాల్సిందే.' 'నరకం అంతా స్త్రీలతోనే నిండి ఉంది. భార్యపై భర్త కోపగించుకుంటే దేవుడామె ప్రార్థనలను వినడు. ఇక ఆమెకు స్వర్గంలో చోటుండదు.' ఈయన 'భార్యను కొట్టేహక్కు' అంటూ తన పుస్తకంలో ఏకంగా ఒక విభాగాన్నే కేటాయించాడు. భార్యను కొట్టే హక్కు భర్తకు ఉంది. మిస్‌వాక్‌ కొమ్మతో కొట్టవచ్చు అని రాశాడు. ఈ ఉటంకింపులు చూస్తే మతం ఏదయినా మహిళ పట్ల వారి భావన ఒకటే అని అనిపించకమానదు. ఒకరినొకరు విమర్శించుకున్నా మహిళ పట్ల వారి దృక్పథంతో మాత్రం పూర్తి ఐక్యత ఉంది. ఐపిసిగాని, క్రిమినల్‌ ప్రొసీజర్‌ కోడ్‌గానీ భారతదేశ చట్టాలు, హేతువాదుల రాతలపై ప్రయోగించబడుతున్నాయి. కానీ మహిళలను ఇంతగా కించపరిచే రాతలపై ఏ చర్యలూ ఉండడం లేదు. ఎన్నో సామాజిక సమస్యలపై జోక్యం చేసుకునే న్యాయమూర్తులు స్త్రీల విషయంలో చూసీచూడనట్లు ఉండి జోక్యం చేసుకోను ఉపేక్షిస్తున్నారు. ఇందులో అభ్యంతరకర విషయం వీరికి కనిపించడం లేదు. క్రమక్రమంగా విద్యావనస్థలోనూ ఇందుకనుగుణమైన మార్పులు చోటు చేసుకుంటున్నాయి. చట్టాలను అమలు చేయాల్సిన పోలీసు వ్యవస్థ ఈ భావజాలంలో కూరుకుపోయి ఉంది.

         కానీ, ఆధునిక మహిళ ఆచరణలో సమానత్వం కోరుకుంటున్నది. రాజ్యాంగం కల్పించిన హక్కులను సాకారం చేసుకోవాలనుకుంటున్నది. మతాన్ని నమ్మినా మతతత్వవాదుల మౌఢ్యాన్ని అంగీకరించేందుకు సిద్ధంగా లేదు. భారతదేశం అంటే హిందూ దేశమని, హిందూ దేశమంటే హిందూ మతస్థుల దేశమని, హిందూ మతస్థులకు మూలం మనుస్మృతి అని, అందువల్ల ఈ దేశం మనుస్మృతి ఆధారంగా నడవాలని వాదించేవారు ఈనాడు అధికారంలో ఉన్నారు. తమ వాదనను ఆచరణలో పెట్టేందుకు ప్రభుత్వ యంత్రాంగాన్ని సమాయత్తం చేస్తున్నారు. చరిత్రను, సంస్కృతిని, విద్యను, ప్రభుత్వ యంత్రాగాన్ని, న్యాయవ్యవస్థను, పోలీసులను ఇందుకు వినియోగించుకుంటున్నారు. సమాజంలో మహిళల పట్ల హింస పెరగడానికి ఈ వైరుధ్యం కూడా ఒక ముఖ్య కారణం. అంచేత కుటుంబం సహరించక, సమాజం పరిహసించి, న్యాయవ్యవస్థ ప్రేక్షక పాత్ర వహించి, పోలీసు యంత్రాంగం నిర్వీర్యమై, విద్యావ్యవస్థ అసమానతలు బోధిస్తూ మత మౌఢ్యంలో కూరుకుపోతే స్త్రీల తరపున పోరాడాల్సింది స్త్రీలు, స్త్రీలతో పాటు ప్రజాతంత్రం మీద, మానవత్వం మీద, స్వేచ్ఛా, సమానత్వం మీద గౌరవమున్న, నమ్మకమున్న పౌరసమాజం. అప్పటి వరకు స్త్రీల సమానత్వం అక్షరాలకు పరిమితం.
- కె ఉషారాణి 

|| విజయాల్లో సున్నా వైఫల్యాల్లో మిన్న ||

# హద్దుల్లేని అసహనం-ఇదీ మోడీ రెండేళ్ల పాలన #

          కేంద్రంలో నరేంద్ర మోడీ నేతృత్వంలోని ఎన్డీయే ప్రభుత్వం అధికార పగ్గాలు చేపట్టి నేటికి సరిగ్గా రెండేళ్లుపూర్తి చేసుకుంది. 2014 లోక్‌సభ ఎన్నికల్లో ప్రజలకు అనేక వాగ్దానాలు చేసింది. ప్రజల్లో ఎన్నో ఆశలు రేకెత్తించింది. ఈ రెండేళ్ల్లలో మోడీ ప్రభుత్వం ఆ హామీలను ఏమేరకు అమలు చేసింది? ప్రభుత్వ పనితీరు ఏ విధంగా వుంది? విజయాలు, వైఫల్యాలు వంటి అంశాలు ప్రధానంగా చర్చనీయాంశమయ్యాయి. మోడీ ప్రభుత్వ రెండేళ్ల పనితీరు గురించి ఒక్కసారి పరిశీలించి చూస్తే నల్ల ధనం దగ్గర నుంచి మేకిన్‌ ఇండియా దాకా సమస్త రంగాల్లోనూ వైఫల్యాలు కొట్టొచ్చినట్లు కనిపిస్తున్నాయి. ఈ రెండేళ్ళళక్ష దేశంలో కన్నా విదేశాల్లోనే ప్రధాని ఎక్కువగా పర్యటించారు. విదేశాంగ విధానాన్ని అమెరికా అనుకూల విధానంగా మార్చేశారన్న విమర్శలు వున్నాయి. మోడీ ప్రభుత్వం ఎంతో ఆర్భాటంగా ప్రారంభించిన జనధన్‌ యోజన, స్టార్టప్‌, స్టాండప్‌, స్వచ్ఛ భారత్‌ వంటివి ప్రచారార్భాట పథకాలుగానే మిగిలిపోయాయి.

# జనధన్‌ యోజన #

మోడీ ప్రభుత్వం ఎంతో ఆర్భాటంగా ప్రారంభించిన జన ధన్‌ యోజన బ్యాంకు ఖాతాలు తెరవడానికే పరిమితమైంది. సబ్సిడీ నేరుగా బ్యాంకు అకౌంట్‌లో జమ చేసేందుకు ఉద్దేశించిన ఈ పథకం పేరు గొప్ప ఊరు దిబ్బ అన్న చందంగా తయారైంది. ఖాతాలైతే రికార్డు సంఖ్యలో తెరిచారు. కానీ, ఒక్క ఖాతాకు కూడా ఇంతవరకు ఒక్క రూపాయి కూడా ప్రభుత్వం జమ చేసిన పాపాన పోలేదు.

# స్వచ్ఛభారత్‌ #

మోడీ అత్యంత ప్రతిష్టాత్మకంగా భావించిన స్వచ్ఛభారత్‌ కార్యక్రమం పత్రికల్లో ఫొటోలకు పనికొచ్చిందే తప్ప క్షేత్ర స్థాయిలో చెప్పుకోదగ్గ ప్రభావం చూపలేకపోయింది. అందరికీ వ్యక్తిగత మరుగుదొడ్డు, చెత్తా చెదారం తొలగింపునకు తగిన నిధులను కేటాయించక పోవడం వల్ల స్వచ్ఛభారత్‌ అనేది ఒక ప్రహసనంగా మారింది.

# నల్ల ధనం ఊసే లేదు, మాల్యాకు సహకారం #

మాల్యా లాంటి రుణ ఎగవేత దారులకు, అమితాబ్‌ లాంటి పన్ను ఎగవేత దారులకు మోడీ ప్రభుత్వం బాహాటంగానే కొమ్ముకాసింది.తాము అధికారంలోకి వస్తే 75 లక్షల కోట్ల నల్దధనాన్ని వెనక్కి తెచ్చి దేశంలో ప్రతి ఖాతాలో 15 లక్షల చొప్పున జమ చేస్తానని చెప్పిన మోడీ అధికారంలోకి వచ్చాక ఆ ఊసే ఎత్తలేదు. పైగా నల్లధనులకు రక్షణగా ప్రభుత్వం కొత్త చట్టాలను తీసుకొచ్చింది. 2017 వరకు నల్లధనుల జోలికి వెళ్లేది లేదని తెగేసి చెప్పింది. పనామా పత్రాల్లో బయటపడ్డ అమితాబ్‌ బచన్‌కు రెండేళ్ల పాలన పూర్తి సందర్భంగా నిర్వహించే మెగా ఈవెంట్‌లో భాగస్వామిని చేసింది. బ్యాంకులకు తొమ్మిది వేల కోట్ల రూపాయలు రుణాలను ఎగ్గొట్టిన మాల్యా దేశం వీడి పారిపోవడానికి ప్రభుత్వం పరోక్షంగా సహకరించింది.

# భూ సేకరణపై ఆర్డినెన్సుల ప్రహసనం #

రైతు వ్యతిరేక, కార్పొరేట్‌ అనుకూల భూ బిల్లును తీసుకొచ్చేందుకు మోడీ ప్రభుత్వం విఫలయత్నం చేసింది. ప్రతిపక్షాలు వ్యతిరేకిస్తున్నా, రాజ్యసభలో తగినంత మెజార్టీ లేకున్నా దీనిపై మొండిగా ముందుకెళ్లింది. ఆర్డినెన్సుల మీద ఆర్డినెన్సులు జారీ చేసింది.

# పఠాన్‌కోట్‌ దాడి #

దేశ భద్రత విషయంలో రాజీ పడేది లేదని పదే పదే ప్రకటించిన మోడీ ప్రభుత్వం దేశ రాజధానికి చేరువలోని పఠాన్‌ కోట్‌ వైమానిక స్థావరంపై ఉగ్రవాదులు దాడి చేస్తే దానిని ముందుగా పసిగట్టడంలోను, దాడిని తిప్పికొట్టడంలోనూ అసమర్థంగా వ్యవహరించి అభాసుపాలైంది. ఎవరైతే దాడి చేశారో వారినే పఠాన్‌ కోట్‌లో దర్యాప్తునకు ఆహ్వానించి విమర్శలపాలైంది.

# భారత్‌- పాక్‌ సంబంధాలు #

భారత్‌- పాక్‌ సంబంధాలు ఒకడుగు ముందుకు రెండడుగులు వెనక్కి అన్న చందంగా తయారైంది. పాకిస్తాన్‌ ప్రధాని నవాజ్‌ షరీఫ్‌ను తన ప్రమాణ స్వీకారానికి ఆహ్వానించిన మోడీ ఇరుదేశాల మధ్య ద్వైపాక్షిక చర్చల పునరుద్ధరణ ప్రక్రియపై నిలకడైన విధానం అనుసరించడంలో విఫలమైంది.

# హద్దుల్లేని అసహనం #

పన్సారే నుంచి కల్బుర్గి హత్యలు, దాద్రీ ఘటన, హెచ్‌సియు, జెఎన్‌యు వర్సిటీలపై దాడులు మోడీ ప్రభుత్వం అధికారంలోకి వచ్చిన తరువాత దేశంలో పెరిగిన అసహన ధోరణులకు ప్రతీకలు. హైదరాబాద్‌ సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీలో దళిత స్కాలర్‌ విద్యార్థి రోహిత్‌ ఆత్మహత్యకు కేంద్ర మంత్రులు బండారు దత్తాత్రేయ, స్మృతి ఇరానీ ఎలా పురిగొల్పినదీ లేఖల్లో బయటపడింది.వామపక్ష విద్యార్థి ఉద్యమాలకు కేంద్రమైన జెఎన్‌యుపై దాడి చేసి కన్నయ్యకుమర్‌, అనిర్బన్‌, ఉమర్‌ ఖలీద్‌లపై దేశ ద్రోహ నేరం మోపి కక్షసాధింపు చర్యలకు దిగింది. చివరికి విద్యార్థులు ఉద్యమించడంతో తోకముడిచింది. అంతకుముందు ఎఫ్‌టిఐఐ, మద్రాసు ఐఐటిలో అంబేద్కర్‌ పెరియార్‌ స్టడీసర్కిల్‌ పైన, అలీగఢ్‌ ముస్లిం వర్శిటీపైన ఆరెస్సెస్‌, బిజెపిలు ఒక పథకం ప్రకారం దాడి చేశాయి. 

|| ఇంతకూ.. మాలెగావ్‌ దోషులెవరో? ||

   జాతీయ అన్వేషణ సంస్థ (ఎన్‌ఐఎ) 2008 సెప్టెంబర్‌ మాలేగావ్‌ పేలుళ్ళ కేసు నుంచి సాధ్వి ప్రజ్ఞా సింఫ్‌ు ఠాకూర్‌తో సహా శ్యామ్‌ సాహు, శివ నారాయణ్‌ కల్సాంగ్రా, లోకేశ్‌ శర్మ, ధన్‌ సింఫ్‌ు చౌదరి, ప్రవీణ్‌ ముతాలిక్‌ మొత్తం ఆరుగురిని నిర్దోషులుగా నిర్ణయిస్తూ 2016 మే 13న వారి పేర్లను నిందితుల జాబితా నుంచి తొలగిం చింది. మరో పది మంది నిందితులపై 'మహారాష్ట్ర వ్యవస్థీకృత నేర నియంత్రణ చట్టం' కింద పెట్టిన నేరారోపణలను కూడా ఉపసంహరించుకుంది. 49 మంది సాక్షు లు పూర్తి వ్యతిరేక స్థితికి మారారు. దీనికి రూ.4 కోట్ల రహస్య నిధిని ఖర్చుపెట్టారని అనుమానం. నీతి, నిజాయితీ, నిబద్ధతలకు మారు పేరైన పోలీసు ఉన్నతాధికారి హేమంత్‌ కర్కరే ఆధ్వర్యంలో 'తీవ్రవాద వ్యతిరేక దళం(ఎటిఎస్‌)' కఠోర శ్రమతో, చిత్తశుద్ధితో నిర్వహించిన పరిశోధనను కొత్త ఛార్జిషీటు భూస్థాపితం చేసింది. హేమంత్‌ కర్కరేను ఎన్‌ఐఎ డైరెక్టర్‌ జనరల్‌ శరద్‌ కుమార్‌ అవమానించారు. శరద్‌ కుమార్‌ను పదవీ విరమణ తర్వాత ఐపిఎస్‌ నియమనిబంధనలకు విరుద్ధంగా పదవిలో కొనసాగించారు. అందుకు ఆయన రుణం తీర్చుకున్నారు. సంఝౌతా రైలు పేలుళ్ళ కేసులో స్వామి అసీమానంద్‌ జామీను అభ్యర్థనలో ఆయన ఎన్‌ఐఎ స్పందనను నీరుగార్చారు.

# పురోహిత్‌ పేరును ఎందుకు తొలగించ లేదు? #
           లెఫ్టినెంట్‌ కల్నల్‌ ప్రసాద్‌ శ్రీకాంత్‌ పురోహిత్‌ 2006లో ఉద్యోగంలో ఉంటూనే హిందూత్వ సంస్థ 'అభినవ భారత్‌'ను స్థాపించారు. హిందూ దేశ స్థాపన దీని లక్ష్యం. మాలేగావ్‌ పేలుళ్ళు ఈ సంస్థ కుట్రలే. ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ హిందూ దేశాన్ని నిర్మించడం లేదని పురోహిత్‌ భావించారు. ఈయన ప్రభుత్వాన్ని కూలదోసే ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారని, ఆర్‌ఎస్‌ ఎస్‌ సీనియర్‌ నాయకులు ఇంద్రేశ్‌ కుమార్‌, మోహన్‌ భగవత్‌ హత్యకు పథకం రచించారని నివేదికలందాయి. వీరు పాకిస్తాన్‌ గూఢచార సంస్థ ఐఎస్‌ఐ నుంచి నిధులు సేకరించారట!? ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ ధిక్కరణను సహించదు. అందుకే పురోహిత్‌ పేరును కొత్త ఛార్జిషీట్‌లో ఉంచారు.

# అధికార దుర్వినియోగం #
        ప్రజ్ఞ, పురోహిత్‌ బృందం అరెస్టులను విమర్శించిన బిజెపి అధికారంలో ఉంది. వీరిని సమర్థించిన ఆనాటి బిజెపి అధ్యక్షుడు రాజ్‌నాథ్‌ సింగ్‌ నేటి కేంద్ర హోం మంత్రి. వీరి అధికారం ఎవరికి ఉపయోగమో ఊహించవచ్చు. బిజెపి అధికారం చేపట్టిన తర్వాత ''(అ)న్యాయాలు'' చాలా జరిగాయి. కేంద్ర నిఘా విభాగాలు, దర్యాప్తు సంస్థలపై ఒత్తిడి పెంచి వాటి నిర్ణయాలను తారుమారు చేయించారు. 2014 ఏప్రిల్‌ 4న అమిత్‌ షా ఉత్తరప్రదేశ్‌, బార్వార్‌ గ్రామంలో, ''మోదీ ప్రభుత్వం వస్తే ముల్లా ములాయం ప్రభుత్వాలు కూలిపోతాయి'' అన్నారు. దీని మీద కేసునమోదయింది. షాకు వ్యతిరేకంగా ఆధారాలు లేవని 2016 జనవరి 20న పోలీసులు కోర్టుకు నివేదించారు. బహిరంగ సభ ఉపన్యాసాలు దొరక్క పోవడం పచ్చి అబద్ధం. ప్రాథమిక దర్యాప్తు దాదాపు రెండు సంవత్సరాల తర్వాత చేపట్టడం, అధికార పార్టీ అధ్యక్షునిపై కేసు కొట్టివేయడం దేనిని సూచిస్తాయి? 2016, ఫిబ్రవరిలో కోర్టు మొత్తం పది మందినీ వదిలేసింది. సొహ్రాబుద్దీన్‌ షేక్‌, ఆయన భార్య కౌసర్‌ బీ, గుజరాత్‌ పూర్వ మంత్రి హరేన్‌ పాండ్యా హత్య కేసులో ప్రధాన సాక్షి తులసీరామ్‌ ప్రజాపతిని అమిత్‌ షా, మోడీ ఆదేశాల మేరకు పోలీసుల సహాయంతో ఎన్‌కౌంటర్‌ చేశారని కేసు. గుజరాత్‌ గృహ మంత్రి అమిత్‌, ముఖ్యమంత్రి నరేంద్ర మోడీ ఈ కేసుల నుంచి తప్పించుకోలేకపోయారు. బిజెపి కేంద్రంలో అధికారం చేపట్టగానే 2014, డిసెంబర్‌లో సిబిఐ స్పెషల్‌ కోర్టు ఈ కేసులను కొట్టేసింది. అమిత్‌, నరేంద్రలను వదిలేశారు. ప్రధానమైన ఎహ్సాన్‌ జాఫ్రి హత్య కేసులో మోడీ హస్తం లేదని ప్రత్యేక కోర్టు తీర్పునిచ్చింది. ఇవి క్రిమినల్‌ కేసులు. మిగతా వ్యవహారాలు బోలెడు.

# హైందవ పక్షపాతాలు #
        2016 ఏప్రిల్‌ 26న ప్రత్యేక కోర్టు 2006 మాలేగావ్‌ పేలుళ్ళ కేసులో నిందితులైన తొమ్మిది మంది (వీరిలో ఒకరు చనిపోయారు) ముస్లింలపై ఉగ్రవాద నేరారోపణలను తోసిపుచ్చింది. వెంటనే బాంబే హై కోర్టు ఈ విడుదలను 'పక్షపాత అంశం' కింద విచారణకు చేపట్టింది. ఈ న్యాయస్థానానికి ఇప్పటి సాధ్వి విడుదల పక్షపాతంగా కనిపించలేదు. ప్రజ్ఞా సింఫ్‌ు మొదలగు వారిపై అభియో గాలను తొలగించి ఛార్జిషీట్‌ను మార్చుతున్న విషయాన్ని స్పెషల్‌ పబ్లిక్‌ ప్రాసిక్యూటర్‌ అరవింద్‌ రసాల్‌కు చెప్పలేదు. ''ఈ కేసులో మెత్తగా వ్యవహరించమని ఎన్‌ఐఎ ఆదేశిం చిందని'' పూర్వ స్పెషల్‌ పబ్లిక్‌ ప్రాసిక్యూటర్‌ రోహిణి సాలియన్‌ బాంబే హైకోర్టుకు ధృవీకరణ పత్రం సమర్పిం చారు. యుపిఎ ప్రభుత్వ కాలంలో ఎన్‌ఐఎ ఈ కేసు విచారణను చేపట్టింది. చిత్తశుద్ధితో పరిశోధనలు జరిపింది. ఈ దాడి 'హిందూత్వ అనుబంధ బృందాల' చేతివాటమని నిర్థారించింది. 2007 హైదరాబాదు మక్కా మసీదు పేలుళ్ళ కేసులో నిందితుడైన స్వామి అసీమానంద్‌, పేలుళ్ళలో హిందూత్వ సంస్థల కుట్రను అంగీకరించారు. ఎన్‌ఐఎ ఛార్జిషీట్‌ దాఖలు చేసింది. గట్టి ప్రయత్నాల తర్వాత, రుజువులతో యుపిఎ పాలనలో నేరారోపణ చేసిన ఎన్‌ఐఎ ప్రస్తుత ఎన్‌డిఎ పాలనలో తన నిర్ణయాన్ని ఎందుకు మార్చుకుంది? ఒత్తిళ్ళే కారణాలా లేక న్యాయమే మారిందా?

# ఒకే కేసులో మూడు ఛార్జిషీట్లు!? #
           ఐదు సంవత్సరాల కాలంలో మూడు సంస్థలు మూడు విభిన్నమైన ఛార్జ్జిషీట్లు దాఖలు చేసిన అరుదైన కేసు ఇది. ఈ కేసులో ఎటిఎస్‌, సిబిఐ, ఎన్‌ఐఎ విడివిడిగా మూడు ఛార్జిషీట్లను దాఖలు చేశాయి. మూడింటిలో నిందితుల పేర్లు వేరు వేరు. ఒకసారి వదిలేయబడిన నిందితునిపై తర్వాతి కాలంలో నేరాలు నిరూపించబడితే మొత్తం ప్రక్రియ ప్రయోజనరహితమవుతుంది.
ద్వంద్వ ప్రమాణాలు
మహారాష్ట్రలోని నాసిక్‌ దగ్గరి మాలేగావ్‌ వద్ద హమీదియా మసీదు ఆవరణలోని శ్మశానంలో 2006 సెప్టెంబర్‌ 8న వరుస బాంబు పేలుళ్ళు జరిగాయి. ఈ పేలుళ్ళకు సైకిళ్ళను ఉపయోగించారు. 37 మంది చనిపోయారు. వంద మందికి పైగా గాయపడ్డారు. ఇదే ప్రదేశంలో భిక్కుచౌక్‌ ప్రాంతంలో 2008 సెప్టెంబర్‌ 29న మరోసారి వరుస పేలుళ్ళు జరిగాయి. ఇందులో ఆరుగురు చనిపోయారు. 101 మంది గాయపడ్డారు. ఇక్కడ ప్రజ్ఞా సింఫ్‌ు పేరు మీద నమోదైన మోటర్‌ సైకిల్‌ను వాడారు. దీనిపై హేమంత్‌ కర్కరే ఆధ్వర్యంలో ఎటిఎస్‌ దర్యాప్తును చేపట్టింది. హిందూత్వ శక్తుల ప్రమేయాన్ని నిర్థారించింది. ప్రజ్ఞా సింఫ్‌ు ఈ మోటర్‌ సైకిల్‌ను వాడలేదంటూ ఎన్‌ఐఎ ఆమెను నేరవిముక్తురాలిని చేసింది. 1993 ముంబయి పేలుళ్ళలో రూబిన్‌ మెమన్‌ పేరు మీద నమోదైన వాహనాన్ని ఆయుధాలు, మందుగుండు సామాగ్రి రవాణాకు వాడారని అభియోగం. ఈ వాహనాన్ని ఆమె వాడలేదు. అయినా రూబిన్‌ మెమన్‌కు యావజ్జీవ కారాగార శిక్ష విధించారు. ఎందుకీ ద్వంద్వ ప్రమాణాలు?

# నేరస్తులు ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ కార్యకర్తలే... #
                పరారీలో ఉన్న రామచంద్ర కల్సాంగ్రా, సందీప్‌ డాంగే 2008 మాలేగావ్‌ పేలుళ్ళ కేసులో నిందితులు. 2016 మే 13న దాఖలు చేసిన ఛార్జిషీట్‌లో వీరిద్దరూ ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ కార్యకర్తలని ఎన్‌ఐఎ వివరించింది. 68 మందిని పొట్టన పెట్టుకున్న 2007, ఫిబ్రవరి సంఝౌతా పేలుళ్ళ కేసులో కూడా వీరు నిందితులు. మాలేగావ్‌ పేలుళ్ళ స్థలంలో కొన్ని మొబైల్‌ ఫోన్లు దొరికాయి. వీటిని పేలుళ్ళ సమయంలో నిందితులు ఉపయోగించారని రుజువయింది. ప్రజ్ఞా సింఫ్‌ు మోటర్‌ సైకిల్‌ను కల్సాంగ్రా రెండేళ్ళ నుంచి వాడుతున్నారు. ప్రజ్ఞ, కల్సాంగ్రా టెలిఫోన్‌ సంభాషణ నిఘా సంస్థలకు దొరికింది. అందులో ప్రజ్ఞ, ''అంత తక్కువ మంది ఎందుకు చనిపోయారు? రద్దీ ప్రాంతంలో మోటర్‌ సైకిల్‌ను ఎందుకు నిలుప లేదు?'' అని కల్సాంగ్రాను ప్రశ్నించారు. పేలుళ్ళ కోసం నిందితులు అనేక రహస్య సమావేశాలు జరిపారు. మరొక ప్రధాన నిందితుడు దయానంద్‌ పాండే (సుధాకర్‌ ద్వివేది) ల్యాప్‌టాప్‌లో ఈ సమావేశాల సమాచారం దొరికింది. నేరస్తులెవరో తేల్చడానికి ఇంతకంటే రుజువేం కావాలి?

# కొస మెరుపు#
      సంఘ పరివార్‌ సభ్యులను ఛార్జిషీట్‌ నుండి తొలగించ డానికి వ్యతిరేకంగా, ఈ సాక్ష్యాలతో కోర్టుకు వెళ్తానని విశ్రాంత న్యాయమూర్తి కోల్సే పాటిల్‌ ప్రకటించారు. దేశంలో అనేక మంది కోల్సే పాటిల్‌లు ఉన్నారు. ఒక్కొక్క ఛార్జిషీట్‌లో ఒక్కొక్క బృందం నిందితులను తొలగించారు. ఇంతకూ అసలు నేరస్తులెవరు? మతోగ్రవాదాలన్నీ మానవత్వ వ్యతిరేకాలే. మెజారిటీ ముస్లిం మతోగ్రవాదాన్ని సమర్థించిన పాకిస్తాన్‌ పతనమయింది. మెజారిటీ హిందూ మతఛాందస వాదాన్ని ప్రోత్సహిస్తే భారత్‌ పరిస్థితి భిన్నంగా ఉండబోదని పరివార్‌ పాలకులు గుర్తించాలి.
- సంగిరెడ్డి హనుమంత రెడ్డి 

|| బిజెపి బలం పెరగ లేదు ||

       దేశంలో ఇటీవలి నాలుగు రాష్ట్రాలు, ఒక కేంద్ర పాలిత ప్రాంతం ఎన్నికల ఫలితాలు విడుదల అయ్యాయి. ఈ ఫలితాల్లో మూడు చోట్ల ప్రభుత్వాలు మారాయి. రెండు చోట్ల గత ప్రభుత్వాలకే ప్రజలు పట్టం కట్టారు. కేరళ, అస్సాం, పుదిచ్చేరిల్లో గత ప్రభుత్వా లను మట్టికరింపించి, కొత్త ప్రభుత్వాలకు అవకాశం ఇచ్చారు. తమిళనాడు, పశ్చిమ బెంగాల్‌లో పాత ప్రభుత్వాలనే తిరిగి ఎన్నుకున్నారు. ఫలితాలు వెలువడిన వెంటనే బిజెపి జాతీయ అధ్యక్షుడు అమిత్‌ షా, ప్రధాన మంత్రి నరేంద్ర మోడీ, మరో జాతీయ నేత రామ్‌ మాదవ్‌లు మీడియాతో మాట్లాడుతూ మోడీ రెండేళ్ల పాలనకు ప్రజలు ఇచ్చిన తీర్పుగా అభివర్ణియించారు. అమిత్‌ షా, రామ్‌ మాదవ్‌లు అయితే ఒక అడుగు ముందుకేసి ఏకంగా అస్సాం, కేరళ, బెంగాల్‌ తమ ఓటింగ్‌ శాతం పెరిగిందని తప్పుడు వ్యాఖ్యలు చేశారు. వీటిని కార్పోరేట్‌ మీడియా ప్రచారం చేసింది. అస్సాంలో 59 శాతం ఓట్లు వచ్చాయని రామ్‌ మాదవ్‌ ప్రకటించారు. కానీ వాస్తవానికి కేంద్ర ఎన్నికల సంఘం ప్రకటించిన ఓట్లు శాతానికి పూర్తిగా విరుద్దంగా ఉంది. అస్సాంలో కాంగ్రెస్‌ కంటే బిజెపి ఓట్లు శాతం తక్కువ ఉంది. ఇట్లాంటి తప్పుడు ప్రచారాలతో పబ్బం గడుపు కుంటున్నారు. బిజెపి నేతల మాటలనే, మన మీడియా తెలుగు పత్రికలు కొన్ని పెద్ద ఎత్తున ప్రచారం చేశాయి. ఫలితాలను విశ్లేషించకుండానే, వారి మాటలనే ప్రచారం చేశాయి. కమ్యూనిస్టులపై మరోమారు తమ అక్కుసన వెల్లగక్కాయి. కమ్యూనిస్టుల కోటల్లో బిజెపి పాగ వేసిందని మరోమారు తెలుగు నాట బడా మీడియా పెద్ద పెద్ద కథనాలను పేర్కొంది. కేరళ, బెంగాల్‌లో బిజెపికి నాలుగు స్థానాలు వచ్చాయి. కేరళలో మొదటిసారి ఒక స్థానాన్ని గెలిచింది. బెంగాల్‌ గతంలోనే ఒక స్థానం ఉండేది, దానికి రెండు స్థానాలు కలిశాయి. ఈ రెండు రాష్ట్రాల్లోి అన్ని స్థానాల్లో పోటీ చేసినా బిజెపి, తన ఓట్లు శాతం నిలబెట్టుకోలేపోయింది. రెండేళ్లలోనే బారిగా ఓట్లను పోగొట్టుకుంది. ఇక్కడ అధికార పార్టీలతో బిజెపి కుమ్మక్కైయింది. తమిళనాడు, పుదిచ్చేరిల్లో ఖాతానే తెరలేకపోయింది. ఓట్ల శాతం తగ్గింది. ఈ ఎన్నికల్లో మొత్తం మీద బిజెపీ ఓటింగ్‌ శాతం తగ్గిందని స్పష్టమైయింది. మోడీ కరిష్మాతో గెలిచిన బిజెపి అనతి కాలంలోనే వెనుకబాట పడుతోంది. మోడీ కరిష్మాకు కాలం చెల్లింది. ఎన్నికల ఫలితాలను లోతుల్లో విశ్లేషిస్తే బిజెపి గెలించిందా...ఓడిందా అనే అంశం వెల్లడవుతుంది.
''మలయాళీ'' లెప్ట్‌ చారిత్రకం...నెంబర్‌ వన్‌లో బిజెపి
కేరళలో ఒకపక్క బిజెపి వెనక నుంచి నెంబర్‌ వన్‌గా నిలవగా, అత్యదిక మెజార్టీతో లెప్ట్‌ అండ్‌ డ్రమోక్రటిక్‌ ఫ్రంట్‌(ఎల్‌డిఎఫ్‌) ఘన విజయం సాధించింది. అంతే కాక చారిత్రక గెలుపును సొంతం చేసుకుంది. కేరళ చరిత్రలో కన్నూర్‌, తనూర్‌ నియోజక వర్గాల్లో తొలిసారిగా సిపిఎం గెలిచింది. ఇది కన్నూర్‌ జిల్లాలోనే అత్యంత చర్చనీయాంశంగా మారింది. తొలి నుంచి కేరళలో ఎల్‌డిఎఫ్‌ గెలుస్తుందని పలు విశ్లేషణలు తెలిపినప్పటికీ, ఇంత భారీ స్థాయిల్లో గెలుస్తుందని ఏవ్వరూ ఊహించ లేదు. స్వయానా కాంగ్రెస్‌ నేతలే ఈ ఫలితాల పట్ల అవాక్కైయ్యారు. కాంగ్రెస్‌ ఎంపి, సీనియర్‌ నేత శశిథరూర్‌ కూడా ఇప్పటికైన కాంగ్రెస్‌ వాస్తవాలను తెలుసుకోవాలని వ్యాఖ్యచేశారు. బిజెపి విషయానికి వస్తే...ఒకే ఒక్క స్థానం గెలిచింది. కానీ గతం కంటే బిజెపి ఓట్లు శాతం తగ్గాయి. కేరళలో 140 స్థానాలు ఉంటే, బిజెపి దాదాపు 130 స్థానాల్లో పోటీ చేసింది.దాని ఓట్లు గత లోక్‌సభ ఎన్నికల కంటే తగ్గాయి. గెలిచిన ఒక్క స్థానం కూడా కాంగ్రెస్‌ నేతృత్వంలోని యుడిఎఫ్‌ సహకారంతోనే గెలిచిందని ఆధారాలు స్పష్టంచేస్తు నెమామ్‌ నియోజక వర్గంలో బిజెపి అభ్యర్థి ఓ.రాజగోపాల్‌ గెలిశారు. అయితే ఇక్కడ ఎల్‌డిఎఫ్‌ ఓట్లు మాత్రం చెక్కు చెదర లేదు. గత ఎన్నికల్లో వచ్చిన ఓట్లు ప్రస్తుత ఎన్నికల్లో కూడా వచ్చాయి. కానీ కాంగ్రెస్‌ ఓట్లు పూర్తిగా బిజెపికి మళ్లాయి. 2006లో ఎల్‌డిఎఫ్‌కి 50,235 ఓట్లు, యుడిఎఫ్‌కి 60,884 ఓట్లు, బిజెపికి కేవలం 6,705 ఓట్లు వచ్చాయి. 2011లో ఎల్‌డిఎఫ్‌కి 50,076 ఓట్లు, యుడిఎఫ్‌కి 20,248 ఓట్లు, బిజెపికి 43,661 ఓట్లు వచ్చాయి. ఈ ఎన్నికల్లోనే బిజెపి పుంజుకుందని చెబుతున్నారు. బిజెపికి కాంగ్రెస్‌ సహకారం అనేది ఇక్కడ ప్రారంభమైయింది. అప్పటి నుంచి కొనసాగించింది. ప్రస్తుత ఎన్నికల్లో మరీ దిగజారింది. ఎల్‌డిఎఫ్‌కి 59,142 ఓట్లు, యుడిఎఫ్‌కి 13,860 ఓట్లు, బిజెపికి 67,813 ఓట్లు వచ్చాయి. కాంగ్రెస్‌ దిజారుడు రాజకీయంలో, చివరికి కాంగ్రెస్‌ మునిగిపోయింది. లేకపోతే ఒక్క సీటు కూడా బిజెపికి రాకపోయేది. బిజెపి ఈ ఎన్నికల్లో 2014 ఎన్నికల్లో వచ్చిన ఓట్లు కంటే తగ్గాయి. 2014లో 10.33 శాతం ఓట్లు వస్తే, 2016లో 10.05 శాతం వచ్చాయి. కాంగ్రెస్‌కు గతంలో 31.10 వస్తే, ప్రస్తుతం 23.7 శాతం ఓట్లు వచ్చాయి. అంటే గతం కంటే కాంగ్రెస్‌, బిజెపిలకు ఓట్లు తగ్గాయి. సిపిఎంకి గతంలో 21.60శాతం వస్తే, ప్రస్తుతం 26.5శాతం వచ్చాయి. సిపిఐకి గతంలో 7.60 శాతం వస్తే, ఇప్పుడు 8.1శాతం వచ్చాయి. అంటే సిపిఎం, సిపిఐ ఓట్లు శాతం పెరిగింది. కానీ బిజెపి, కాంగ్రెస్‌ ఎక్కువ స్థానాల్లో పోటీ చేస్తే, సిపిఎం గతం కంటే తక్కువ స్థానాల్లో పోటీ చేసింది.
బెంగాల్‌ల్లో పోగొట్టుకున్న కమలం
బెంగాల్‌ మమత బెనార్జీ రెండో సారి అధికారాన్ని చేపట్టింది. లెప్ట్‌-కాంగ్రెస్‌ కూటమికి గతం కంటే స్థానాలు పెరిగాయి. అయితే ఈ ఎన్నికల్లో బిజెపి తన ఓట్లును పోగొట్టుకున్నది. బెంగాల్‌ లోని 294 నియోజకవర్గాల్లో బిజెపి, టిఎంసి దాదాపుగా అన్ని నియోజకవర్గాల్లో పోటీ చేశాయి. సిపిఎం గతం కంటే చాలా తక్కువ స్థానాల్లో అంటే, దాదాపు 180స్థానాల్లో పోటీ చేసింది. కాంగ్రెస్‌ గతం కంటే ఎక్కువ స్థానాల్లో అంటే, దాదాపు 92 స్థానాల్లో పోటీ చేసింది. ఈ నేపథ్యంలో సిపిఎం ఓటింగ్‌ తగ్గింది. కాంగ్రెస్‌, టిఎంసి, బిజెపి ఓట్లు పెరిగాయి. కాంగ్రెస్‌, టిఎంసి ఓట్లు కాస్తా పెరిగినా, బిజెపి ఓట్లు మాత్రం గతం కంటే తగ్గాయి. బెంగాల్‌లో తృణమూల్‌కి 2014లో 39.80శాతం ఓట్లు రాగా, ప్రస్తుతం 44.09శాతం వచ్చాయి. అంటే దాదాపు 4శాతం పెరిగాయి. కాంగ్రెస్‌కు గతంలో 9.70శాతం వస్తే, ప్రస్తుతం 12.3శాతం వాచ్చాయి. అంటే దాదాపుగా మూడు శాతం ఓట్లు పెరిగాయి. కానీ బిజెపికి గతంలో 18శాతం ఓట్లు వస్తే, ప్రస్తుతం 10.02శాతానికి పడిపోయింది. దాదాపుగా 8శాతం ఓట్లు తగ్గాయి. సిపిఎంకు గతంలో 23 శాతం వస్తే, ప్రస్తుతం19.70శాతం వచ్చాయి. గతం కంటే దాదాపుగా మూడు శాతం కోల్పొయింది. 2014 ఎన్నికల్లో బిజెపికి రెండు సీట్లు వచ్చాయి.
అస్సాంలో గెలిచింది...తగ్గింది
అస్సాంలో బిజెపి తొలిసారిగా గెలిచింది. ఈ గెలుపుతో ఈశాన్య రాష్ట్రాల్లోకి కూడా బిజెపి ప్రవేశింది. 126 నియోజకవర్గాలు ఉన్న అస్సాలో బిజెపికి 60స్థానాలు వచ్చాయి. పూర్తి మెజార్టీ లేకపోయినా, తన కూటమితో ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేస్తుంది. కానీ బిజెపి గత 2014 ఎన్నికల కంటే ఈ ఎన్నికల్లో ఓట్లను కోల్పొయింది. కాంగ్రెస్‌ ఓటమిని చవిచూసినా, తన ఓట్లును మాత్రం పెంచుకుంది. 2014లో బిజెపికి 36.50 శాతం ఓట్లు వస్తే, ప్రస్తుతం 29.05శాతానికి పడిపోయింది. దాదాపు 7శాతం ఓట్లును కోల్పొయింది. కాంగ్రెస్‌కు 29.60శాతం గతంలో వస్తే, ప్రస్తుతం 31శాతం ఓట్లు వచ్చాయి. రెండు శాతం ఓట్లు పెరిగాయి.
తమిళినాట ఓట్లు గల్లంతు
తమిళనాడులో జయలలిత గెలిచింది. గతం కంటే సీట్లు తగ్గినా అధికారం కాపాడుకుంది. గతంలో 150 సీట్లు వచ్చిన అన్నాడిఎంకెకి, ఈ సారి 134కి తగ్గాయి. డిఎంకె సీట్లు 23 నుంచి, 89కి పెరిగాయి. బిజెపి మాత్రం ఖాతా తెరవ లేకపోయింది. 2014 ఎన్నికల్లో కన్యకూమారి ఎంపి స్థానాన్ని గెలిచిన బిజెపి, ఒక్క అసెంబ్లీ స్థానాన్ని కూడా కైవసం చేసుకోలేకపోయింది. అలాగే తన ఓట్లును కూడా కాపాడులేకపోయింది. 2014 ఎన్నికల్లో బిజెపికి 5.50శాతం ఓట్లు రాగా, ప్రస్తుతం 2.08శాతం ఓట్లు వచ్చాయి. ఈ ఎన్నికల్లో బిజెపి దాదాపుగా 3శాతం ఓట్లను కోల్పొయింది. అన్నాడిఎంకెకి గతంలో 44.30శాతం వస్తే, ప్రస్తుతం 40.08శాతం వచ్చాయి. దాదాపుగా 4శాతం ఓట్లు తగ్గాయి. డిఎంకెకి గతంలో 23.60శాతం వస్తే, ప్రస్తుతం 31.06శాతానికి పెరిగాయి.
ఖాతా లేని పుదిచ్చేరి
కేంద్ర పాలిత ప్రాంతమైన పుదిచ్చేరిలో 30 స్థానాలు ఉన్నాయి. కాంగ్రెస్‌ 15 స్థానాలను గెలుచుకొని, ముఖ్యమంత్రి పదవిని కైవసం చేసుకుంది. అంతే కాకుండా తన ఓట్లు శాతాన్ని కూడా పెంచుకుంది. 2014లో కాంగ్రెస్‌కు 26.03శాతం ఓట్లు రాగా, ప్రస్తుతం 30.06శాతానికి పెంచుకుంది. బిజెపికి కేవలం రెండు శాతం ఓట్లు మాత్రమే వచ్చాయి. ఒక్క సీటు కూడా గెలవ లేకపోయింది. కానీ సిపిఎం మద్దతుతో స్వతంత్ర అభ్యర్థి గెలిపొందారు. తొలిసారిగా సిపిఎం పుదిచ్చేరిలో అడుగుపెట్టింది.
ఈ ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్‌-బిజెపి
ప్రస్తుత ఎన్నికల్లో కాంగ్రెస్‌, బిజెపి చెరో ముఖ్యమంత్రి పీఠాన్ని దక్కించుకున్నాయి. కానీ సీట్లు, ఓట్లు విషయంలో కాంగ్రెస్‌ ముందంజలో ఉంది. మొత్తం నాలుగు రాష్ట్రాలు, ఒక కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాల్లో కాంగ్రెస్‌ 125 స్థానాలు గెలుచుకోగా, బిజెపి కేవలం 64 స్థానాల్లో గెలిచింది. కాగ్రెస్‌ అన్ని రాష్ట్రాల్లో కూడా తమ ఖాతాలను ఏర్పాటు చేసుకుంది. బిజెపి రెండు రాష్ట్రాల్లో అసలు ఖాతాలే తెరవలేకపోయింది.
వాస్తవం ఇది కదా కాషాయ ప్రచార యంత్రాంగం బిజెపి ఓట్లు,సీట్లు పెరిగినట్లు ప్రచారం చేయడం కార్పోరేట్‌ మీడియా దీన్ని తలకెత్తుకోవడం ప్రజలను వంచించే చర్య మాత్రమే.
- జె.జగదీశ్‌

|| మరో నిర్భయ ||

         కేరళలో న్యాయశాస్త్రం చదువుకుంటున్న ఒక దళిత యువతిపై అత్యాచారం చేసి అత్యంత అమానుషంగా హతమార్చిన ఘటన గుండెలను పిండివేస్తున్నది. ఢిల్లీలో నాలుగేళ్ళ క్రితం కదులుతున్న బస్సులో నిర్భయపై ఎంతటి పాశవిక దాడి జరిగిందో అదే రీతిలో ఈ దారుణం జరగడంతో మాధ్యమాలు ఈ అభాగ్యురాలిని కేరళ నిర్భయగా ప్రస్తావిస్తున్నాయి. లైంగికదాడిలో ఆమెను చిత్రహింసలు పెట్టినది కాక, ముప్పైకు పైగా కత్తిపోట్లతో, మర్మావయవాలను ఛిద్రం చేసి పేగులను పెకిలించివేయడం వంటి ఘోరమైన దుశ్చర్యలతో దుండగులు ఆమెను హతమార్చారు. కేరళను కుదిపేస్తున్న ఈ ఘటన మరో పదిరోజుల్లో ఎన్నికలు జరగబోతున్న కారణంగా రాజకీయరంగు కూడా పులుముకుంది. సామాజిక మాధ్యమాలను హోరెత్తిస్తూ, దేశం యావత్తూ విస్తుపోయేట్టు చేసిన ఈ ఘటన ఇటీవలి కాలంలో మహిళ లపై పెరుగుతున్న అకృత్యాలకూ, విద్యాధికులైనప్పటికీ దళిత యువతులపై నిస్సంకోచంగా కొనసాగుతున్న దాడులకూ మరో రుజువు.

ఢిల్లీ నిర్భయలాగా ఈ కేరళ యువతి రాత్రివేళ అమాయకంగా బస్సులో ఎక్కి ప్రాణాలు పోగొట్టుకోలేదు. తనింట్లో తలుపులు వేసుకొని చదువుకుంటూండగా ఈ ఘాతుకానికి బలైపోయింది. కాలేజీకి వెళ్ళివచ్చి, తల్లితో కలసి అన్నం తినడానికి ఎదురుచూస్తున్న తరుణంలో ఈ అమానుషానికి ఎరగా మారిపోయింది. కులంతో ముడిపడిన దారిద్య్రం తన ప్రాణాలకు ముప్పుతెస్తుందన్న ఎరుక ఆమెకు లేకపోలేదు. ఎవరో ఒకరు ఇల్లు కూల్చినప్పుడు పాడైన తలుపు స్థానంలో దానిని అమర్చుకోవచ్చునని ఆమె ఎదురు చూస్తున్నది. ఒక కాలువపక్కన పోరంబోకు భూమిలో ఉన్న ఆ రేకుల గది తన కుమార్తెకు రక్షణ నివ్వదన్న భయంతోనే ఆమె తల్లి సొంతింటి కోసం అధికారుల చుట్టూ కాళ్ళరిగేలా తిరుగుతోంది. పొరుగునే ఉన్న ఒక దుర్మార్గుడు తన కుమార్తెను గతంలో వాహనంతో ఢీకొట్టగానే ప్రమాదాన్ని పసిగట్టి ఎక్కడినుంచో ఒక పెన కెమెరాను కూడా తన కుమార్తెకు తెచ్చిచ్చింది. తాను ఇంట్లో లేనప్పుడు ఎవరొచ్చినా తలుపులు తీయవద్దని పదేపదే హెచ్చరిస్తోంది. కానీ, పేరుకు మాత్రమే తలుపులనే ఆ అడ్డంకులను అప్పుడప్పుడు ఆవులే తోసుకొని లోపలకు రాగలిగినప్పుడు కామంతోనూ, ఉన్మాదంతోనూ ఊగిపోతున్న దుర్మార్గులను ఆవెలా అడ్డగలవు? తన కుమార్తెకు వాటిల్లే ముప్పుగురించీ, దానిని తెచ్చిపెట్టే ముగ్గురు వ్యక్తుల గురించి ఎన్నిసార్లు ఫిర్యాదు చేసినా పోలీసులు పట్టించుకోనప్పుడు, ఆమెను తానే కాపాడుకోవాలనీ, కాపాడుకోగలననీ ఆ అమాయక తల్లి అనుకున్నది. చుట్టూ పలు ప్రకోపాలు, ఉన్మాదాలు ఆవరించివున్న ఈ సమాజంలో తనది కేవలం భ్రమేనని, రక్తపు మడుగులో ఛిద్రమై పడివున్న కుమార్తె తేల్చివేయడంతో సొమ్మసిల్లిపోయి, ఆసుపత్రిలో ఎంతకాలమైనా తేరుకోలేకపోతున్నది.

కాస్తంత జాగా కొనుగోలుకోసం అష్టకష్టాలు పడిన ఆమెకు పదిలక్షలు పరిహారంగా ఇవ్వడానికి ప్రభుత్వం ముందుకొస్తున్నది. చదువు పూర్తికాగానే ఉద్యోగం చేసి తల్లిని ఆదుకోవాలనుకున్నది ఈ కేరళ నిర్భయ. బస్సు చార్జీలు మిగల్చుకోవడానికి కాలినడకన కాలేజీకి వెళ్ళి వస్తూ, అర్థాకలితోనే కాలం నెట్టుకొస్తూ ఆ చదువుకాస్తా పూర్తిచేయాలనుకున్న ఆమె అర్థాయుష్కురాలిగానే వెళ్ళిపోయింది. ఇప్పుడు ఎన్నడో తమను విడిచిపోయి వివాహం చేసుకున్న ఆమె సోదరికి ప్రభుత్వం ఉద్యోగం ఇస్తానంటున్నది. కేరళలో మరోపదిరోజుల్లో ఎన్నికలు ముంచుకొస్తున్న తరుణంలో రాజకీయమంతా ఈ ఘటన చుట్టూ తిరుగుతున్నది. విమర్శలు, పరామర్శలు, వరాలు, నష్టపరిహారాలతో పార్టీలు పోటాపోటీ రాజకీయం నడుపుతున్నాయి. సూమోటో స్వీకరణలు, దర్యాప్తులు, నివేదికలకు లోటు లేకుండాపోతున్నది. ఈ దుశ్చర్యకు కారకులంటూ పోలీసులు ఇప్పటికే నలుగురిని అరెస్టు చేసి ప్రశ్నించడం ఆరంభించారు. ఆలస్యంగానైనా వెలుగులోకి వచ్చిన ఈ విషాదఘటన ఎన్నికలే లేకుంటే నిశ్శబ్దంగా అణిగిపోయేది. ఈ ఘటన కేరళను ఇంతగా కుదిపేసిన తరువాత కూడా సోమవారం రాత్రి బీఎస్సీ నర్సింగ్‌ చదువుతున్న మరో దళిత విద్యార్థినిపై సామూహిక అత్యాచారం జరగడం వారి భద్రతలేని బతుకులను తెలియచెబుతున్నది. నడివీధిలో నలుగురూ చూస్తుండగానే, సీసీ కెమెరాల సాక్షిగా ఈడ్చుకుపోయి అత్యాచారాలకు తెగిస్తున్న రోజులు ఇప్పుడు దాపురించాయి. ఘోరం జరిగిన తరువాతే రంగంలోకి దిగమని నిర్భయ చట్టం పోలీసులకు నిర్దేశించడం లేదు. తమకు ముప్పు ఉన్నదని ఏ మహిళ భయపడినా వారికి భద్రతనివ్వమన్నది. వారు నిర్భయంగా జీవించగలిగే పరిస్థితులను కల్పించమన్నది. కానీ, పోలీసులు కేరళ నిర్భయ విషయంలో ఆది నుంచీ నిర్లక్ష్యంగానే వ్యవహరించారు. ఆమె భయాలను బేఖాతరు చేశారు, విజ్ఞప్తులను బుట్టదాఖలు చేశారు. చివరకు ఆమె మరణం తరువాత కూడా మూడు రోజులు మారుమాట్లాడలేదు. మహిళల విషయంలో, అందునా, దళితుల విషయంలో వ్యవస్థలు ఎలా పనిచేస్తాయనడానికి ఈ ఘటన ఒక నిదర్శనం. (ఆంధ్రజ్యోతి)

# కేరళలో మరో నిర్భయ.. 19 యేళ్ళ దళిత నర్సింగ్ విద్యార్థినిపై ఆటోలో గ్యాంగ్ రేప్ #

       కేరళలో మరో నిర్భయ తరహా గ్యాంగ్ రేప్ జరిగింది. ఇటీవల ఎర్నాకుళం జిల్లాలో న్యాయ విద్యార్థినిపై అత్యాచారం చేసి ఆపై హత్య చేసిన ఘటన ఆ రాష్ట్రంలో కలకలం సృష్టించిన విషయం తెల్సిందే. ఇది ఇంకా సద్దమణుగక ముందే మరో ఘాతుకం చోటుచేసుకుంది. ఒక దళిత నర్సింగ్ విద్యార్థినిపై ఆటోలోనే సామూహిక అత్యాచారం జరిగింది. విద్యార్థిని ఫిర్యాదు మేరకు ముగ్గురు వ్యక్తులపై కేసు నమోదు చేసి విచారణ జరుపుతున్నట్టు మంగళవారం రాత్రి పోలీసులు తెలిపారు

     బీఎస్సీ నర్సింగ్ చదువుతున్న 19 ఏళ్ల విద్యార్థిని తనకు తెలిసిన ఆటోరిక్షాలో కాలేజీకి బయలుదేరింది. మార్గమధ్యంలో డ్రైవర్‌కు తెలిసిన మరో ఇద్దరు ఆటో ఎక్కారు. అనతరం వారు వర్కాలలోని అవంతి బ్రిడ్జి సమీపంలోని నిర్జన ప్రదేశానికి తీసుకెళ్లారు. అక్కడ ఆ ముగ్గురు కలిసి సామూహిక అత్యాచారానికి పాల్పడ్డారు. దీంతో దిగ్భ్రాంతికి గురైన విద్యార్థినికి ఫిట్స్ కూడా వచ్చాయి. సహాయం కోరుతూ ఆమె ఆక్రందన చేయడంతో కొందరు వ్యక్తులు అక్కడకు చేరుకుని ఆమెను తిరువనంతపురం మెడికల్ కాలేజీ ఆసుపత్రికి చేర్చారు. ప్రస్తుతం వైద్యులు ఆమెకు చికిత్స అందిస్తున్నారు.

|| కత్తి అంచున కలంతో కవాతు||

        ‘న్యూయార్క్ డెయిలీ ట్రిబ్యూన్’ వ్యాసాలలో మార్క్స్ భారతదేశంలో బ్రిటిష్ పాలనను సునిశితంగా పరిశీలించారు.  రైల్వేల నిర్మాణం తీసుకొచ్చే ప్రగతి ద్వారా సామాజిక అంతరాలు కొంత తగ్గుతాయని భావించారు. ‘‘భారత ప్రజల మధ్య ఉన్న విభేదాల వల్ల ప్రథమ స్వాతంత్య్ర సంగ్రామంలో ప్రజల భాగస్వామ్యం సంపూర్ణంగా లేకుండా పోయింది. ఒకరికి వ్యతిరేకంగా మరొకరు బ్రిటిష్ వారికి సహకరించారు. దానితో ఆ తిరుగుబాటును అణచివేయడం బ్రిటిష్ వారికి సాధ్యపడింది’’ అని ఆయన విశ్లేషించారు.

 కార్మికుడి చెమటచుక్కల్లోనే పెట్టుబడిదారుడి దోపిడీ మూలాలున్నాయని తేల్చిచెప్పిన కార్ల్ మార్క్స్‌లోని మరో కోణం ఆయన జర్నలిస్టుగా పని చేయడం. ప్రథమ భారత స్వాతంత్య్ర సంగ్రామంపై ‘‘న్యూయార్క్ డెయిలీ ట్రిబ్యూన్’’కు రాసిన ఒక వ్యాసంలో ఆయన ఆనాటి భారతదేశ పరిస్థితులను ఇలా వర్ణించారు:‘‘ఇండియాలో బ్రిటిష్ పరిపాలన దౌర్జన్యాల పుట్టగా ఉందనడానికి ఎన్నో ఉదాహరణలున్నాయి. ప్రజలను రకరకాల పద్ధతుల్లో అన్యాయానికి, అణచివేతకు గురిచేసిన విదేశీ పాలకులను పారదోలడానికి ఆ దేశ ప్రజలు ప్రయత్నించడం సమర్థనీయమే. నిష్పక్షపాతులైన విజ్ఞులందరూ ఈ విషయంలో సానుకూలంగానే ఉంటారని భావిస్తాను. వారి దుర్మార్గాలను హిందూ దేశీయులపై నెట్టివేస్తూ, బ్రిటిష్ పాలకులు తప్పుడు ప్రచారం చేస్తున్నారు. పైగా ప్రజల తిరుగుబాటును ఒక నేరంగా చూపిస్తున్నారు.’’

 పాత్రికేయునిగా మార్క్స్
 కార్ల్ మార్క్స్ లండన్‌లో నివసిస్తున్న సమయంలో 1853 నుంచి 1858 వరకు అమెరికాలోని న్యూయార్క్ డెయిలీ ట్రిబ్యూన్‌కు రాసిన దాదాపు 500 వ్యాసా లలో ఇండియాపై రాసిన వ్యాసాలు కూడా కొన్ని ఉన్నాయి. వాటివలన్లే భారతదేశంలో ఆనాడు నెలకొన్న ఆర్థిక, రాజకీయ పరిస్థితులను మార్క్స్ దృష్టితో మనం చూడగలుగుతున్నాం.  ముఖ్యంగా 1857లో జరిగిన ప్రథమ స్వాతంత్య్ర సంగ్రామానికి కారణాలను, తదనంతర పరిణామాలను విశ్లే షిస్తూ ఆయన రాసిన వ్యాసాలు పుస్తక రూపంలో వచ్చాయి. మార్క్స్ మిత్రుడు, కమ్యూనిస్టు సిద్ధాంత కర్తలలో ఒకరైన ఫ్రెడరిక్ ఎంగెల్స్ కూడా అదే పత్రికలో భారతదేశ స్థితిగతులపై ఏడు వ్యాసాలు రాశారు. నిజానికి కార్ల్ మార్క్స్ తన విశ్వవిద్యాలయ విద్య ముగిసిన తర్వాత చేపట్టినది పాత్రికేయ వృత్తినే. మార్క్స్ చేసిన మొదటి, ఏకైక ఉద్యోగం కూడా అదే.

 1818లో జర్మనీలోని ట్రయర్ నగరంలో జన్మించిన కార్ల్ మార్క్స్ అక్కడే పాఠశాల విద్యను పూర్తిచేశారు. 1836 అక్టోబర్ 22న బెర్లిన్ యూనివర్సిటీలో న్యాయశాస్త్ర విద్యలో చేరారు. ఆ తర్వాత తత్వశాస్త్రం పట్ల ఆకర్షితుడై 1939లో ‘‘డెమొక్రటస్-ఎపిక్యూరస్ ప్రకృతి తత్వాల మధ్య వ్యత్యాసం’’ అన్న అంశంపై పరిశోధన ప్రారంభించి, 1841 నాటికి ముగించారు. అదే ఏడాది ఏప్రిల్‌లో ట్రయర్‌కు తిరిగి వచ్చాడు. ప్రష్యాలోని రైన్ రాష్ట్రం నుంచి 1842లో ‘‘రైనిష్ జెటుంగ్’’ అనే పత్రిక ప్రచురణ మొదలైంది.

 మార్క్స్ చొరవను, రచనాశక్తిని చూసిన ప్రచురణకర్తలు ఆ పత్రిక సంపాదక బాధ్యతలు నిర్వ హించాలని ఆయనను ఆహ్వానించారు. 1842 అక్టోబర్‌లో ఆయన ‘‘రైనిష్ జెటుంగ్’’ సంపాదక బాధ్యతలు స్వీకరించారు. తన విజ్ఞానదాయకమైన, రాజకీయ విశ్లేషణలతో మార్క్స్ ఆ పత్రికకు ఊపిరి అయ్యాడు. అయితే మొదటి నుంచే కమ్యూనిస్టు పత్రికగా ముద్రపడ్డ ఆ పత్రికను  1843 మార్చి 31న ప్రభుత్వం నిషేధించింది. యజమానులు ప్రభుత్వంతో రాజీపడగా మార్క్స్ దానికి రాజీనామా చేశారు. సంపాదకుడిగా తాను.. సమాజంలో భౌతికమైన కోర్కెలు ఎంత పెద్ద పాత్రను నిర్వహిస్తాయో, బూర్జువా వర్గ కపటత్వం, కుట్రతత్వం ఎలాంటివో తెలుసుకున్నానని అన్నాడు.

 ప్రష్యాలోని కొలోన్‌లో ఉద్యోగం వదులుకోవడంతో మార్క్స్‌కి జీవనాధారం కావాల్సి వచ్చింది. అందుకే పారిస్ వెళ్ళాలనుకున్నాడు. 1843 అక్టోబర్‌లో పారిస్ చేరుకున్న కార్ల్ మార్క్స్ కుటుంబం రాజకీయ ప్రవాస జీవితాన్ని మొదలు పెట్టింది. 1844 జనవరిలో మార్క్స్ సంపాదకత్వాన ‘‘ఫ్రెంచి జర్మన్ ఇయర్ బుక్’’ను ప్రారంభించారు. ఆ కాలంలో ప్రచురితమైన వ్యాసాలు, లేఖలు చూస్తే ఆయన విప్లవ ప్రజాతంత్ర వాదం, కమ్యూనిజం వైపు మొగ్గాడని అర్థం అవుతుంది. అయితే, 1845 జనవరిలో పారిస్ ప్రభుత్వం ఆయన రచనలకు బెదిరి, 24 గంటల్లో దేశం విడిచి వెళ్ళాలని ఆదేశించింది. దానితో మార్క్స్ బెల్జియం రాజధాని బ్రస్సెల్స్ చేరారు.

 మొదటి కమ్యూనిస్టు విప్లవ పత్రిక
 1845 నుంచి 1948 వరకు కార్ల్ మార్క్స్ ఎన్నో ముఖ్యమైన పుస్తకాలు రాశారు. అందులో ముఖ్యమైనది కమ్యూనిస్టు ప్రణాళిక. ఇది ఫిబ్రవరిలో అచ్చయ్యింది. అయితే ఏప్రిల్‌లో మార్క్స్, ఎంగెల్స్‌లు ప్రష్యాలోని కొలోన్ చేరుకున్నారు. అక్కడ కమ్యూనిస్టు లీగ్ చాలా శక్తివంతమైన సంస్థగా ఎదిగింది. దాని తరఫున మార్క్స్ 1848, జూన్ 1 నుంచి ‘‘నియోరైనిష్ జెటూంగ్’’ అనే పత్రికను ప్రారంభించాడు. ఎంగెల్స్ దీని ప్రచురణ బాధ్యతలను చూడడంతో పాటు, ఎన్నో వ్యాసాలను రాశారు. ‘‘అవి విప్లవాత్మక దినాలు. అలాంటి రోజుల్లో దిన పత్రికల్లో పనిచేయడం ఎంతో ఉల్లాసకరమైన పని. ప్రతి మాటా ఎంత శక్తివంతమైందో ప్రత్యక్షంగా అలాంటి సమయంలోనే తెలుస్తుంది.

 తమ వ్యాసాలు చేతి బాంబుల్లా పేలడాన్ని రచయితలు గమనిస్తారు.’’ అంటూ ఎంగెల్స్ ఆ పత్రిక ప్రాముఖ్యాన్ని తెలిపారు. 1849 మే తిరుగుబాట్లను రక్తపాతంతో అణచివేయడం మొదలు పెట్టిన ప్రష్యన్ మిలిటరీ రాజ్యం మార్క్స్ సంపాదకత్వంలోని ‘‘నియోరైనిష్ జెటూంగ్’’పై దాడికి దిగింది. 24 గంటలలోగా ప్రష్యాను వదిలిపెట్టవలసిందిగా మార్క్స్‌ను ఆదేశించింది. పోలీసుల వేధింపులు ఎక్కువ కాగా ఆ తర్వాత కొద్ది రోజులకే ఆ పత్రిక మూతపడింది. పత్రికను మూసివేస్తూ చివరి రోజున ఎంగెల్స్ ‘‘మేము మా కోటను స్వాధీనం చేయాల్సి వస్తున్నది.

 అయితే మా ఆయుధాలు, సామాను మూటగట్టుకొని ఉపసంహరించుకుంటాం. మా పతాకాన్ని ఎగురవేస్తూనే ఉంటాం. ఆఖరి సంచిక బ్యానర్ అరుణ పతాకమే’’ అని రాశారు. శాస్త్రీయ కమ్యూనిజం ప్రాతిపదికగా, విప్లవోద్యమం కోసం కృషి చేసిన మొదటి దినపత్రిక చరిత్ర అలా ముగిసింది. మార్క్స్ ముఖ్యమైన పనులన్నీ ముగించుకుని జర్మనీకి వెళ్ళాడు. అక్కడా పరిస్థితులు అనుకూలంగా లేక పారిస్‌కు వెళ్ళాడు. అక్కడా పరిస్థితులు బాగా లేక తప్పని పరిస్థితుల్లో ఆయన లండన్ చే రారు. 1849 ఆగస్టు, 26న లండన్‌లో కాలు మోపిన మార్క్స్ కొత్త పత్రిక పెట్టాలని ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టారు. ‘నియోరైనిష్ జెటూంగ్’ను దిన పత్రికగా గాక, మాస పత్రికగా తేవాలనుకున్నారు. దానిని రాజకీయ, ఆర్థిక సమీక్షగా ఉంచాలనుకున్నారు. 1850 మార్చి నెలలో 2,500 కాపీలతో మొదటి సంచిక వెలువడింది. అయితే ఉద్యమాలు దెబ్బతినడంతో ఆ మాస పత్రికను నడ పడం కూడా కష్టమైంది. కొన్ని సంచికల తర్వాత అదీ మూతపడింది.

మార్క్స్ దృష్టిలో భారతదేశం
ఈ క్రమంలోనే అమెరికాలోని ‘‘న్యూయార్క్ డెయిలీ ట్రిబ్యూన్’’కు మార్క్స్ 1853 నుంచి లండన్ విలేకరిగా పనిచేయడం మొదలుపెట్టారు. ఆ పత్రికకు రాసిన వ్యాసాలలో ఆయన భారతదేశంలో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వ పాలనను సునిశిత దృష్టితో పరిశీలించారు. శిస్తు వసూళ్లలో బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం అనుసరించిన అమానుషాలను ఆయన తన వ్యాసాల ద్వారా అక్కడి ప్రజల ముందుంచారు. ‘‘మా ప్రాంతం తహశీల్దారు మా దగ్గర నుంచి కఠినంగా భూమిశిస్తు వసూలు చేయడం మొదలు పెట్టాడు. నన్ను, మరికొందరు రైతులను నిర్బంధించారు.  మమ్మల్ని రోజూ ఎండలో వంగోబెట్టి మా వీపుల మీద బండలు పెట్టి, మండుతున్న ఇసుకలో నిలబెట్టేవారు. అటువంటి దుర్మార్గం మూడు నెలలపాటు సాగింది’’ అంటూ ఒక రైతు వ్యధను ఆయన ఎంతో హృద్యంగా ఒక వ్యాసంలో అభివర్ణించారు.

 భారతదేశంలో రైల్వేల నిర్మాణం గురించి ప్రస్తావిస్తూ, రైల్వేలు, రోడ్డుమార్గాలు లేకపోవడం వల్ల ఏ గ్రామానికి ఆ గ్రామం విసిరివేసినట్టుండి, చీకట్లో మగ్గుతున్నాయనీ, రైల్వేల నిర్మాణం ఆ లోటును భర్తీ చేస్తుందనీ అభిప్రాయపడ్డారు. సామాజిక అంతరాలు కూడా ఈ రైల్వేలు తీసుకొచ్చే ప్రగతి ద్వారా కొంత తగ్గుతాయని ఆయన పేర్కొన్నారు. 1853లో రాసిన ‘‘ఇండియాలో బ్రిటిష్ పరిపాలన, భావి ఫలితాలు’’ అన్న వ్యాసంలో భారత దేశం అనేకసార్లు పరాధీనం కావడానికి దారి తీసిన సామాజిక పరిస్థితులను ఎత్తి చూపారు. ‘‘మహ్మదీయుడు, హిందువు అనే వ్యత్యాసం వల్ల మాత్రమే కాకుండా, తెగకీ, తెగకీ, కులానికీ కులానికీ మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం వల్ల దేశం చీలిపోయింది.

 సమాజంలో అసమానతల ఆధారంగా జీవనం సాగుతున్నది. ఇటువంటి దేశం ఎన్నిసార్లైనా ఓడిపోయి, బానిసత్వంలోకి వెళుతుంది’’ అని  విశ్లేషించారు. ప్రథమ స్వాతంత్య్ర సంగ్రా మం ఓటమి గురించి ప్రస్తావిస్తూ ‘‘భారత దేశంలోని ప్రజల మధ్య ఉన్న విభేదాల వల్ల ఆ పోరాటంలో ప్రజల భాగస్వామ్యం సంపూర్ణంగా లేకుండా పోయింది. ఒకరికి వ్యతిరేకంగా మరొకరు బ్రిటిష్ వారికి సహకరించారు. దానితో ఆ తిరుగుబాటును అణచివేయడం బ్రిటిష్ వారికి సాధ్యపడింది.’’ అని విశ్లేషించారు.

‘ప్రపంచ కార్మికులారా ఏకంకండి!’ అని పిలుపునిచ్చిన మార్క్స్ అందించిన మార్క్సిజం ప్రపంచమంతటా ఎన్నో విప్లవాలకు, ఉద్యమాలకు, తిరుగుబాట్లకు, శ్రామివర్గ దోపిడీ విముక్తికి ప్రేరణగా నిలిచింది. అరుదైన ప్రపంచ కార్మికవర్గ నాయకుడు కార్ల్ మార్క్స్ సమాజంలో దోపిడీ పీడనలున్నంత వరకు ప్రపంచ పీడిత వర్గాలకు మార్గదర్శిగా ఉంటాడు. - మల్లెపల్లి లక్ష్మయ్య (కార్ల్ మార్క్స్ జయంతి వ్యాసం)

|| కక్ష సాధింపు ||

         జెఎన్‌యు విద్యార్థి నేత కన్నయ్యకుమార్‌తో పాటు పలువురు విద్యార్థులపై విశ్వవిద్యాలయ యాజమాన్యం తీసుకున్న కక్ష సాధింపు చర్యలు దుర్మార్గం కాగా, న్యాయస్థానంలో విచారణ సాగుతుండగానే చర్యలకు ఉపక్రమించిన తీరు మరింత దుర్మార్గం. సంఘటన జరిగిందన్న ఆరోపణలు వచ్చిన తరువాత నెలల తరబడి వేచి చూసి సరిగ్గా పరీక్షల సమయంలోకఠిన చర్యలు తీసుకోవడం కక్ష సాధింపులో భాగమే. విద్యార్థులు చదువుల్లో మునిగిపోయి ఉంటారు కాబట్టి ఈ సమయంలో తాము ఏం చేసినా చెల్లుతుందని, ఆందోళనలు ప్రారంభం కావని విశ్వ విద్యాలయ అధికారులు భావించినట్టున్నారు. అయితే, ఈ అంచనాను జెఎన్‌యు విద్యార్థులు తిప్పికొట్టారు. యాజమాన్యం విధించిన పెనాల్టీలు, బహిష్కరణల వంటి శిక్షలకు వ్యతిరేకంగా ఉద్యమించారు. నేరం చేయలేదు శిక్షల్ని ఒప్పుకునేది లేదంటూ విశ్వవిద్యాలయ విద్యార్థులు ముక్తకంఠంతో నినదిస్తున్నారు. శిక్షలకు వ్యతిరేకంగా విద్యార్థులు చేపట్టిన నిరాహార దీక్ష ఏడు రోజులు దాటింది. నిరవధిక దీక్షలో ఉన్న వారిలో కొందరి ఆరోగ్యం క్షీణిస్తోందంటూ వార్తలు వస్తున్నా యాజమాన్యానికి చీమకుట్టినట్టు కూడా లేకపోవడం దారుణం. విశ్వవిద్యాలయ అధికారులు కాషాయశక్తుల కబంధ హస్తాల్లో చిక్కుకున్నారని, వారు ఆడమన్నట్టల్లా ఆడుతున్నారన్న ఆరోపణలు రావడానికి ఈ తరహా వైఖరే కారణం. మోడీ నేతృత్వంలో బిజెపి ప్రభుత్వం కేంద్రంలో అధికారంలోకి వచ్చిన తరువాత దేశ వ్యాప్తంగా ప్రతిష్టాత్మక విశ్వవిద్యాలయాలను తమ చెప్పుచేతుల్లోకి తెచ్చుకోవడానికి ఒక వ్యూహం ప్రకారం వ్యవహరిస్తున్న నేపథ్యంలో ఆ ఆరోపణలను పూర్తిగా కొట్టివేయడానికి వీలులేని పరిస్థితి నెలకొంది. తాము తప్పు చేయలేదంటూ విద్యార్థులు చేస్తున్న ఆందోళనల్లో న్యాయం ఉందనడానికి వారికి లభిస్తున్న విశాల మద్దతే నిదర్శనం.
అఫ్జల్‌ గురు వర్ధంతి సందర్భంగా చోటు చేసుకున్నట్టు చెబుతున్న సంఘటనలకు సంబంధించి ఉన్నతస్థాయి విచారణ కమిటీ సమర్పించిన నివేదిక ఆధారంగా విశ్వవిద్యాలయ అధికారులు ఈచర్యలు తీసుకున్నట్లు చెబుతున్నారు. జెఎన్‌యు విద్యార్థి సంఘ అధ్యక్షుడు కన్నయ కుమార్‌కు పది వేల రూపాయల పెనాల్టీని విధించగా, ఉమర్‌ ఖలీద్‌, అనిర్బన్‌ భట్టాచార్యలను బహిష్కరించారు. మరికొందరు విద్యార్థులపైనా ఈ తరహా శిక్షలు విధించారు. ఏప్రిల్‌ 25న ఈ నిర్ణయం వెలువడిన వెంటనే విశ్వవిద్యాలయంలో మళ్లీ ఉద్రిక్త పరిస్థితులు నెలకొన్నాయి. శిక్షల్ని ఎటువంటి పరిస్థితుల్లోనూ అంగీకరించేది లేదని ప్రకటించిన విద్యార్థులు వెంటనే ఆందోళనలను ప్రారంభించారు. విశ్వవిద్యాలయ అధికారులు విధించిన ఈ శిక్షలు ఎన్నో ప్రశ్నలను లేవనెత్తాయి. వాస్తవానికి ఈ ప్రశ్నలకు వారి వద్ద కూడా సమాధానాలు లేవు. ఈ పరిస్థితే జెఎన్‌యు యాజమాన్య చిత్తశుద్ధిని, నిష్పక్షపాత వైఖరిని సందేహాస్పదం చేసింది. దేశ వ్యతిరేక నినాదాలు చేశారన్నది కన్నయ్యతో పాటు మిగిలిన విద్యార్థులపై ఉన్న ప్రధాన ఆరోపణ పూర్తిగా కుట్ర పూరితమైనదని ఇప్పటికే స్పష్టంగా తేలింది. మార్ఫింగ్‌ చేసిన వీడియోలతో కాషాయ దళాలు కక్కిన విషాన్ని దేశ ప్రజలందరూ వీక్షించారు. వీటితో పాటు కేంద్ర మంత్రులతో పాటు, పలువురు ఎబివిపి, బిజెపి నాయకులు ఉద్దేశ్య పూర్వకంగానే తిమ్మిని బమ్మిని చేయడానికి ప్రయత్నించారన్న విషయమూ స్పష్టమైంది. ఈ విషయాలన్నీ విశ్వవిద్యాలయ అధికారులకు తెలియదని భావించలేము. ఒకవేళ తెలియదను కున్నా ఆ నినాదాలు ఇచ్చిందెవ్వరో ఇప్పటి వరకు స్పష్టంగా తేలని స్థితి. ఈ వ్యవహారంపై ఢిల్లీ ప్రభుత్వం విచారణ జరుపుతోంది.
ఇక దేశద్రోహ ఆరోపణలపై న్యాయస్థానాల్లో విచారణ ప్రక్రియ సాగుతోంది. కన్నయ్యతోపాటు ఉమర్‌ కూడా ఈ కేసులోనే కొంత కాలం జైలులో గడిపివచ్చారు. కోర్టు తీర్పు ఇంకా వెలువడలేదు. న్యాయ వ్యవస్థ తన నిర్ణయాన్ని చెప్పకముందే దోషులెవ్వరో విశ్వవిద్యాలయ అధికారులు ఎలా నిర్ణయించారో అర్థం కాదు. కోర్టు తీర్పు కోసం ఆగాల్సిన అవసరం లేదని విశ్వవిద్యాలయ వైఎస్‌ ఛాన్సలర్‌తో పాటు ఆయన సహచరులు భావించారా? అదే నిజమైతే భవిష్యత్‌లో కన్నయ్య కుమార్‌తో పాటు ఇతరులు నిర్దోషులని కోర్టు తీర్పు ఇస్తే ఏం చేస్తారు? తప్పుడు శిక్షల కారణంగా ప్రభావితమై, నష్టపోయే విద్యార్థుల జీవితాలకు బాధ్యత ఎవరిది? చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకోవడం అన్ని సందర్భాల్లోనూ సాధ్యం కాదు. జెఎన్‌యు యాజమాన్యం ఇప్పటికైనా పునరాలోచించాలి. పాలకుల కరుణా కటాక్షాల కోసం విద్యార్థుల జీవితాలతో చెలగాట మాడటం సరికాదు. భేషరతుగా విద్యార్థులపై విధించిన శిక్షలను ఉపసంహరించుకోవాలి. (ప్రజాశక్తి సంపాదకీయం)

|| ఏ అంబేర్‌ద్క? ||

        ఏప్రిల్‌ 17వ తేదీనాటి ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ పత్రిక 'ఆర్గనైజర్‌' కవర్‌ పేజీపై బిఆర్‌ అంబేద్కర్‌ చిత్రాన్ని ప్రచురించారు. 'అంతి మంగా ఐక్యపరిచేవాడు' అని ఆయనను కీర్తించారు. ఆ సంచి కలో అంబేద్కర్‌ గురించి అనేక వ్యాసాలు న్నాయి. ఒక వ్యాసం 'జాతి నిర్మాణా న్ని పటిష్టపరిచేవాడు' అని పేర్కొంటే, మరో వ్యాసం ఆయన 'దృక్కోణం, క్రియా శీలతలు బ్రహ్మ సమాజాన్ని, ప్రార్థనా సమాజాన్ని, ఆర్య సమాజాన్ని పోలి ఉన్నాయి' అని వివరించింది. కార్మికుల హక్కుల కోసం పోరాడిన యోధుడని మూడవ వ్యాసం అంటే, ఆయనను 'కాలాతీతుడు' అనీ, ఆయన బ్రాహ్మణుల వ్యతిరేకి కాదనీ, 'బ్రాహ్మణ వ్యవస్థకు మాత్రమే ఆయన వ్యతిరేకి' అని నాలుగవ వ్యాసం అభివర్ణించింది. ఆ సంచికలోని అన్ని వ్యాసాలూ ఆయనను కీర్తించేవే. అయితే అంబేద్కర్‌ జీవిత కాలంలో ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌, ఆ సంస్థ ప్రచురించే పత్రిక ఆయన గురించీ, ఆయన రచనల గురించీ ఏమన్నాయి? దీనికి సమాధానం వెతకటం కోసం నేను 1949-50 సంవత్సరాల మధ్య కాలాన్ని ఎంచుకున్నాను. ఆ కాలంలో అంబేద్కర్‌ భారత న్యాయ శాఖా మంత్రిగా ఉన్నాడు. ఆయన భారత రాజ్యాంగానికి తుది మెరుగులు దిద్దుతున్నాడు. మహిళలకు మరిన్ని హక్కులను కల్పించటానికి హిందూ పర్సనల్‌ చట్టాలను సంస్కరించేందుకు ఆయన ప్రయత్నిస్తున్న కాలమది. ఆ ప్రయత్నాలను ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ ఆమోదించలేదు. రాజ్యాంగ పరిషత్తు ఆమోదం కోసం అంబేద్కర్‌ సమర్పించిన రాజ్యాంగ తుది ముసాయిదాపై 1949 నవంబరు 30వ తేదీన 'ఆర్గనైజర్‌' పత్రిక ఒక సంపాదకీయం రాసింది. ఆ సంపాదకీయం ఇలా పేర్కొన్నది. 'భారత నూతన రాజ్యాంగంలో ఏమాత్రం భారతీయత లేకపోవటం చాలా ధారుణం. పురాతన భారతీయ రాజ్యాంగ సూత్రాలు, సంప్రదాయాలు, పరిభాష, పదబంధాలు దానిలో మచ్చుకైనా కానరావు'. 'పురాతన రాజ్య పాలనకు సంబంధించిన ప్రశస్తమైన విషయాలుగానీ, గ్రీకు నాగరికతలోని స్పార్టాకు చెందిన లైకుర్గస్‌ లేక పర్షియాకు చెందిన సొలోన్‌ల కంటే చాలా ముందుగా రాయబడిన మనుధర్మ శాస్త్ర నియమాలనుగానీ నూతన రాజ్యాంగంలో పేర్కొనలేదు. మనువు రాసిన సూత్రాలను భారతదేశంలోని హిందువులు నేటికీ అప్రయత్నపూర్వకంగా వినమ్రంగా అనుసరిస్తారు. అయినప్పటికీ మన రాజ్యాంగాన్ని రాసిన పండితులకు అవేమీ పట్టవు' అని ఆ ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ పత్రిక రాసింది.
ఆ సంపాదకీయంలో అంబేద్కర్‌ పేరును ఉటం కించలేదు. అయినప్పటికీ రాజ్యాంగాన్ని రూపొందించిన వారిలో అత్యంత కీలకమైన వ్యక్తిగా అంబేద్కర్‌ ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ దాడికి కేంద్రకంగా మారాడు. హిందూ పర్సనల్‌ లాను సంస్కరించటానికి అంబేద్కర్‌ చేసిన ప్రతిపాదనలను సంఫ్‌ు తీవ్రంగా విమర్శించింది. ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ అధినేత ఎమ్‌ఎస్‌ గోల్వాల్కర్‌ 1949 ఆగస్టు నెలలో మాట్లాడుతూ అంబేద్కర్‌ ప్రతిపాదించిన సంస్కరణలలో 'భారతీయత అనేదే లేదు. ఈ దేశంలో వివాహం, విడాకులు వంటి విషయాలు అమెరికా, బ్రిటన్‌ల మాదిరిగా ఉండజాలవు. హిందూ సంస్కృతి, నియమాల ప్రకారం వివాహం అనేది ఒక సంస్కారం. ఎప్పుడంటే అప్పుడు మార్చటానికి ఇది ఒక 'ఒప్పందం' కాదు. దీన్ని మరణం కూడా మార్చలేదు' అని గోల్వాల్కర్‌ ప్రవచించాడు. తన వాదనను కొనసాగిస్తూ ఆయన ఇలా అన్నాడు. 'దేశంలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో హిందూ సమాజంలోని కొన్ని కింది కులాలలో విడాకులు తీసుకోవటం ఆచారంగా ఉందనుకోండి. అయితే అలాంటి ఆచారాన్ని అందరూ అనుసరించదగిన ఆదర్శంగా భావించ లేము(ఆర్గనైజర్‌, సెప్టెంబర్‌ 6,1949). 1949 నవంబరు 2వ తేదీన ఆర్గనైజర్‌ ప్రచురించిన వ్యాసంలో హిందూ కోడ్‌ బిల్లు గురించి రాశారు. హిందూ కోడ్‌ బిల్లు 'హిందువుల విశ్వాసాలపై ప్రత్యక్ష దాడి'గా ఆ వ్యాసంలో అభివర్ణించారు. 'మహిళలకు విడాకుల హక్కును ఇవ్వటం హిందూ భావజాలానికి వ్యతిరేకం'. 'హిందూ కోడ్‌ బిల్లు' పేరుతో 1949 డిసెంబరు 7వ తేదీన ఆర్గనైజర్‌లో రాసిన సంపాదకీయం ఇలా పేర్కొంది. 'హిందూ కోడ్‌ బిల్లును మేము వ్యతిరేకిస్తున్నాము. ఎందుకంటే అది అనైతిక విదేశీ నియమాల ఆధారంగా హిందూ మతాన్ని అవహేళన చేసేదిగా ఉన్నది. అది హిందూ కోడ్‌ బిల్లు కాదు. అది ఏదైనా కావచ్చుగాక హిందూ మాత్రం కాదు. హిందూ చట్టాలకు, హిందూ సంస్కృతికి, హిందూ ధర్మానికి వ్యతిరేకంగా చేసిన క్రూరమైన అజ్ఞానపూర్వక నింద అది'. ఆ తరువాత ఈ సంస్కరణలు ఎవరి కోసం చేయదలి చారనే విషయంపై సదరు సంపాదకీయం తన దృష్టిని సారించింది. 'కొందరు విధవలు, విధురులు, గొడ్రాళ్ళయిన స్త్రీలు, ముసలి పెళ్ళి కొడుకులు అందరూ కలిసి కొందరి చిత్త చాపల్యం కోసం మన పురాతన నియమాలను కుళ్ళ బొడుస్తున్నారు' అని ఆ సంపాదకీయం పేర్కొంది. ఆ తరువాత ఆ సంపాదకీయం హిందూ కోడ్‌ బిల్లును రూపొందించిన ఇద్దరిపై వ్యంగ్యంగా 'రుషి అంబేద్కర్‌, మహర్షి నెహ్రూ' అని వర్ణించింది. వారి సంస్కరణలు 'సమాజాన్ని చీలికలు, పీలికలుగా మారుస్తాయనీ, ప్రతి కుటుంబాన్నీ కళంకితంచేసి అవలక్షణాలకు ఆలవాల మయ్యేలా చేస్తాయనీ రాసింది. హిందూ కోడ్‌ బిల్లు కుటుం బాలను విడదీస్తుందనీ, వారసత్వ ఆస్తికి సంబంధించి అన్నను చెల్లెలికి వ్యతిరేకిని చేస్తుందనీ ఆర్గనైజర్‌ భావించింది. పురాతన హిందూ స్మృతికారుల, రుషుల వివేచనను సమర్థించే పేరుతో అన్ని రకాల పితృస్వామ్య భావజాలాన్ని ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ బలపరిచింది. అంతకు ముందు కాలంలో మహిళలకు అందుబాటులోలేని భర్తను ఎంచుకునే హక్కు, క్రూరులైన భర్తలకు విడాకులిచ్చే హక్కు, ఆనువంశికంగా వచ్చే ఆస్తిలో వాటాను పొందే హక్కులను కల్పించే హిందూ కోడ్‌ బిల్లులోని అంశాలు ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ను చికాకు పరిచాయి.
ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ హిందూ కోడ్‌ బిల్లుపై పూర్తి స్థాయిలో దాడి చేయటం మొదలెట్టింది. బిల్లును అడ్డుకోవటానికి వందలాది ప్రదర్శనలను, ధర్నాలను, హర్తాళ్ళను నిర్వహించింది. సంతులు, సన్యాసులు ఉపన్యాసకులుగా అవతారం ఎత్తేలా చేసింది. వీరిలో ఒక ఉపన్యాసకుడు ఇలా చెప్పాడు. 'ఈ బిల్లును రూపొందించిన బిఎన్‌ రావు, ఈరోజు పార్లమెంటులో ఈ బిల్లుకు మార్గదర్శకత్వం వహించిన అంబేద్కర్‌- వీరిద్దరూ తాము హిందువులము కాదని ప్రకటించుకున్నారు. వీరు హిందూ మతచారాలను పాటించకుండా వివాహాలు చేసుకున్నారు. అలాంటి వ్యక్తులకు హిందూ ధర్మాన్ని 'సంస్కరించే' బాధ్యతను అప్పగించటం విషాదకరమే కాకుండా రాక్షసత్వం కూడా'(ఆర్గనైజర్‌, డిసెంబరు14, 1949). హిందూ కోడ్‌ బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా నెలల తరబడి నిరసన ప్రదర్శనలు జరిగాయి. ఆర్గనైజర్‌ పత్రిక ఈ విషయం గురించి అనేక వ్యాసాలను ప్రచురించింది. 'నెహ్రూ, అంబేద్కర్‌లు కలలో కూడా ఊహించజాలని విషయాలెన్నో హిందూ ధర్మంలోనూ, న్యాయ సూత్రాలలోనూ ఉన్నాయి' అని ఒక వ్యాసంలో రాశారు. 1950 జనవరి 11వ తేదీ ఆర్గనైజర్‌ సంచికలో కెడిపి శాస్త్రి రాసిన ఒక సుదీర్ఘ లేఖను ప్రచురించారు. అదే కాలంలో 'ఫ్రీ ఇండియా' అనే పత్రికలో ప్రచురితమైన వ్యాసంలో అంబేద్కర్‌ను 'ఆధునిక భారత మనువు'గా అభివర్ణించటం జరిగింది. ఆ పత్రికలో అలా చేసిన వర్ణనపై వ్యాఖ్యానిస్తూ ఆ లేఖ ఈ విధంగా అభిప్రాయపడింది. 'ఒక మరుగుజ్జును మహాశిఖరంతో పోల్చటంగా దీనిని పేర్కొనవచ్చు. మహాజ్ఞాని, భగవత్‌ స్వరూపుడైన మనువుతో డాక్టర్‌ అంబేద్కర్‌ను పోల్చటం నిజంగా హాస్యాస్పదం. ఈ మధ్యకాలంలో హిందూమతానికి అంబేద్కర్‌ చేసిన నష్టం అందరికీ తెలిసిందే'. అంబేద్కర్‌ హిందూమతాన్ని త్యజించి బౌద్ధమతావలంబకుడుగా మారటం, 1947వ సంవత్సరానికి ముందు పాకిస్తాన్‌ అనుకూల బెంగాలీ దళితనాయకుడు జోగెన్‌ మండల్‌కు సహకరించటం వంటి విషయాలకు ఇది పరోక్ష సూచిక. 'అంబేద్కర్‌ ప్రస్తుతం గౌరవనీయుడైన భారతీయుడే కావచ్చు. అయితే ఏ పవిత్ర కాలంలోనైనా ''మనువు'' హోదాను ఆయన అందు కోజాలడు!' అని ఆ లేఖ పేర్కొన్నది.
వ్యక్తుల మాదిరిగా సంస్థలకు కూడా తమ దృక్పథాన్ని మార్చుకునే హక్కు ఉంటుంది. అయితే దృక్పథంలో అలాంటి మార్పు ఎందుకు జరిగిందో నిజాయితీగా వివరించాలి. వాస్తవం చెప్పాలంటే అంబేద్కర్‌ న్యాయ శాఖా మంత్రిగా ఉండి, రాజ్యాంగాన్ని రూపొందిస్తున్న కీలక తరుణంలో ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ ఆయననూ, ఆయన భావాలనూ తూలనాడింది. 1949 నవంబరులో ప్రచురితమైన ఆర్గనైజర్‌ వ్యాసం సూచించినట్టుగా ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌కు కావలసింది 'విధేయత, అనుగుణ్యత'. హిందూ సంస్కృతికీ, సంప్రదాయాలకూ, విలువలకూ ఇవే ప్రతీకలని సంఫ్‌ు పరివార్‌ నిర్వచిస్తుంది. సమతావాది, పితృస్వామ్య ద్వేషి, ప్రగతికాముకుడైన అంబేద్కర్‌ వీటిని సహజంగానే ఎన్నటికీ అంగీకరించడు.
- రామచంద్ర గుహ

Home / Editorial / Neti Vyasam

తాత్త్విక ఆయుధాలతోనే హిందూత్వపై పోరాటం

Posted On Sun 01 May 22:55:50.096917 2016

భారత ఉపఖండం ఐదు వేల సంతవ్సరాల చారిత్ర క ఆధారాలున్న దేశం. గుప్తుల కాలం వరకూ 'హిందు' అనే శబ్దమే భారతదేశంలో లేదు. వేదాలు, ఉపనిషత్తులు, దర్శ నాలు, అరణ్యకలు, బ్రాహ్మణా లు, కావ్యాల్లో ఎక్కడా హిందూ శబ్దం లేదు. సింధూ శబ్దాన్ని పారశీకులు పలకటం రాక 'హిందూ'గా పలికారని అంబేద్కర్‌ చెప్పారు. భారతదేశానికి ఆర్యులు వలస వచ్చిన తర్వాత దేశం మీద భౌతిక దాడే కాక సాంస్కృతిక, సాంఘిక, ఆర్థిక, రాజకీయ దాడులు అనేక పార్శాల నుంచి చేశారు. ఈనాటికీ దేశంలో బౌద్ధులు, జైనులు, సిక్కులు, జొరాష్ట్రి యన్లు, మార్క్సిస్టులు, అంబేద్కర్‌ వాదులు, అనేక తాత్త్విక, సామాజిక సమూహాలు హిందువులు కాదు. హిందూ మతం భారతదేశ ఆధిపత్యంలో ఉందనుకోవడం ఒక భ్రమ. నిజానికి భారతదేశంలో వచ్చిన తత్వశాస్త్రాలన్నీ నిరీశ్వరమైనవే. చార్వాక, జైన, బౌద్ధ, సాంఖ్య, యోగ, వైశేషిక, న్యాయ దర్శనాలన్నీ మొదట నిరీశ్వరమైనవే. తర్వాత ఈశ్వరమయం చేశారు. చార్వాకులు భారతదేశంలో మొదటి తాత్వికోద్యమ నిర్మాతలు. సామాజిక దోపిడీకి ఎదురు తిరిగి గుండెలిచ్చిన వారు. బానిస తిరుగుబాటు ఉద్యమ నిర్వాహకులు. భారత దేశంలో నిజాయితీగా ప్రశ్నించడాన్ని, అన్యాయాన్ని ఎదిరించ డాన్ని, సామాజిక దోపిడీని ఎదుర్కొనడాన్ని మొట్టమొదటగా నేర్పిన విజ్ఞానులు. అందుకే భారతదేశంలో ఏ తాత్త్విక పునాదుల మీద దోపిడీ వ్యవస్థకు నిర్మాణం జరిగిందో, దాన్ని మొదటగా ఎదిరించిన తాత్వికోద్యమాలేవో తెలుసుకొని ఆ మార్గంలో ఆ పునాదులను కదిలించాలి. అందుకే ఏ వ్యవస్థనైనా నిర్మూలించాలన్నా, అభివృద్ధి చేయాలన్నా, దాని మూలాలలోకి పోవడం ఎంతైనా అవసరం. ఈ దేశంలో సామాజిక విప్లవం ఆవశ్యకతను గుర్తించనివారు ఎందరో ఉన్నారు. ఏ సాంస్కృతిక విప్లవాల ద్వారా చార్వాకాన్ని చంపడానికి ప్రయత్నించారో ఆ సాంస్కృతిక విప్లవం ద్వారానే దానికి జీవం పోయాలి. కృష్ణ మిశ్రుడు 'ప్రబోధ చంద్రోదయం' నాటకంలో నాస్తికవాదానికి చావు దెబ్బ కొట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. క్రోధ, లోభ, మోహ, దంభములే నాస్తికత్వంగా వివేక, విద్యా విజ్ఞానాలే ఆస్తికత్వంగా తేల్చివేశాడు. దీనికి ప్రత్యామ్నాయంగా బౌద్ధం హిందూ మతంలో ఉండే కామ మోహితమైన అంశాలను బయటకు తెచ్చింది. జ్ఞాన బోధని ప్రచురింపచేసింది. ఈనాటి మార్క్సిస్టులకు, అంబేద్కర్‌వాదులకు చార్వాక, బౌద్ధ దర్శనాల అధ్యయనం తప్పక చారిత్రక అవసరం. లేకుంటే ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ వాళ్ళను ఎదుర్కొని నిలబడలేం. నిజానికి ఆంధ్ర దేశంలో నేడున్న శైౖవారామాలన్నీ ఒకనాటి బౌద్ధారామాలే. బౌద్ధుల తలలు తెంచి వీరు ఈ ఆరామాలను సృష్టించారు. అందుకే డాక్టర్‌ బిఆర్‌ అంబేద్కర్‌ బౌద్ధ సంస్కృతీ పునరుజ్జీవ నోద్యమాన్ని ప్రారంభించటమే కాక జీవన విధానంలో సమతా మార్గాన్ని రూపొందించారు. ఈనాడు విశ్వవిద్యా లయాల్లో దళితుల చదువు గురించి జరుగుతున్న ఈర్ష్యకు వెనుక మనుస్మృతి భావజాలం ఉంది. ''అధ్యాపనం చాధ్యయనం యజనం యజనం తథా దాన ప్రతి గ్రహంచైవ బ్రాహ్మణ నామ కల్పయత్‌'' (వేదములను, శాస్త్రములను చెప్పుట, తాము చదువుట, యజ్ఞములు చేయుట, దానము గ్రహించుట ఈ ఆరు కర్మలను బ్రాహ్మణు నికి ఏర్పరిచారు). బ్రాహ్మణులు ఈ అభిప్రాయంతో 'చదువుకు మేమే అర్హులం. వేరే వాళ్ళు చదవటానికి వీల్లేదు' అనే ద్వేషాన్ని ఆనాటికీ, ఈనాటికీ పేర్చుకున్నారు. నిజానికి వీరు రూపొందించిన దేవుడు వల్లే ఈ వర్ణవాదం వచ్చింది. అందుకే జైనులు దేవుడు లేడని నిరూపించారు. నాటి ఈశ్వరవాదంతో పోరాడి గెలిచారు. జైనులు తమ తర్కం ద్వారా దేవుడు లేడని నిరూపించి భారతీయ తత్త్త్వశాస్త్ర ప్రమాణాలను పెంచారు. ''తర్కరహస్య దీపిక'' రాసిన గుణరత్నుడు ''షడ్దర్శన సముచ్ఛయం'' రాసిన హరిభద్రుడు ఈ విషయాన్ని స్పష్టంగా నిరూపించారు. హరిభద్రుడు క్రీస్తుశకం 8వ శతాబ్దానికి, గుణరత్నుడు క్రీస్తుశకం 15వ శతాబ్దానికి చెందినవారు. గుణరత్నుడు దైవ భావాన్ని ఖండిస్తూ, వాదిస్తూ దైవభావాన్ని సమర్థించిన న్యాయ వైశేషిక దర్శనాలను తీవ్రంగా ఖండించాడు. జైనులు భారత నాస్తికవాదానికి పట్టుగొమ్మలుగా నిలిచాయి. జైనుల ''వీతరాగస్తుతి''లో వారి సిద్ధాంతానికి సంబంధించిన ఒక వాదాన్ని మాధవాచార్యుడు సర్వదర్శన సంగ్రహంలో ఇలా వ్యాఖ్యానించారు. 'ఈశ్వరుడు త్రిలోక నిర్మాత' అనే వాదాన్ని, అభూత కల్పనను జైనులు తమ తర్కంతో ఎద్దేవా చేశారు. నిజానికి న్యాయ వైశేషిక దర్శనాలు కూడా మొదట నిరీశ్వరమైనవి. న్యాయదర్శన కర్త గౌతముడు క్రీస్తుపూర్వం 300 సంవత్సరాల నాడు ఈ దర్శనం రాసినట్టు చెప్పు కుంటారు. న్యాయదర్శనానికి క్రీస్తుశకం 400 సంవత్సరంలో వాత్స్యాయనుడు గొప్ప వ్యాఖ్యానం రాశాడు. తత్వం పునాదిగా ఉన్న వైశేషిక దర్శనాన్ని కణాదుడు అత్యంత ప్రతిభావంతంగా తీర్చిదిద్దారు. ఈ దర్శనాలేవీ మొదట దేవుణ్ణి అంగీకరించ లేదు. దేవుడున్నాడు అనే భావన మనిషిని భావ బానిసత్వం లోకి నెడుతుంది. మార్క్సు, లెనిన్‌, స్టాలిన్‌, మావో, మహాత్మా ఫూలే, అంబేద్కర్‌, పెరియార్‌ వీరెవరూ దేవుణ్ణి అంగీకరించ లేదు. భారతదేశంలో క్రీస్తుపూర్వం నుంచి భౌతికవాదాన్ని చెప్పిన మక్కలి గోశాలుడు, పూర్ణ కాస్యపుడు, ప్రకృత కాత్యాయనుడు, సంజరు వేలట్టిపుత్త వీరందరూ కూడా దేవుని ఉనికిని అనుమానించి భౌతికవాదాన్ని భిన్న దృక్పథాలతో ప్రవచించినవారు. కణాదుడు భారతదేశంలో ప్రసిద్ధి చెందిన దార్శనికుల్లో ఒకరు. ప్రపంచ దార్శనికుల్లో కణాదునికి సముచిత స్థానం ఉంది. కారణం ఆయన స్థాపించిన అణు సిద్ధాంతంలో ఉన్న ప్రసిద్ధి. కణాదుడు ఉలూకుని కుమారుడు. కణాదుడు నేటి అలహాబాద్‌ మండలంలోని ''పభోసా'' అనే (ప్రభాస) గ్రామానికి సంబంధించినవాడు. నేల మీద పడివున్న గింజలను ఏరు కొని తిని బతికేవాడట. అందుచే కణాదుడనే పేరు వచ్చిందని న్యాయకందరీకారుడు వివరించాడు. ''కణాద ఇతితస్య కాపోతం వృత్తి మనుతిష్టతో రధ్యానిపతితాంస్తణాల కణా వాదాయ ప్రత్యహం కృతాహార నిమిత్తా'' అని వివరణ ఇచ్చారు. అణు సిద్ధాంతాన్ని కనిపెట్టాడు. కావున కణాదునికి ఈ పేరు వచ్చిందని కొందరు వ్యాఖ్యానం చేశారు. కణాదుడు ప్రత్యక్షం, అనుమానము అనే రెండు ప్రమాణాలు మాత్రమే అంగీకరించాడు. శబ్దం, ఉపమానమూ కూడా అనుమానం లోనే అంతర్గతమౌతాయి అన్నాడు. కణాదుడు పదార్థాన్ని ద్రవ, గుణ, కర్మ, సామాన్య, విశేష, సమవాయం అని ఆరు భాగాలుగా విభజించాడు. తరువాత ద్రవ్యం, పృధివీ, జలం, అగ్ని, తేజస్సు, వాయువు, ఆకాశం, కాలం, దిక్కు, ఆత్మ, మనస్సు అను తొమ్మిది రకాలుగా విభజించాడు. కర్మపణం, అవక్షేపణం, అంకుచనం, ప్రసారణం, గమనం అని ఐదు రకాలు ఉంటుందన్నాడు. నిరీశ్వరమైన వైశేషిక దర్శనాన్ని హిందూ మతవాదులు తొక్కివేయడం వల్ల భారతదేశానికి ఎంతో నష్టం జరిగింది. పాశ్చాత్య దేశాల్లో పెక్కురు తత్వ వేత్తలు కూడా దేవుడు లేడనే స్పష్టంగా చెప్పారు. రాబర్ట్‌ ఇంగర్సాల్‌ 'ది గాడ్స్‌' అనే పుస్తకంలో దేవుళ్ళ ఉత్పత్తి గురించి శాస్త్రీయంగా, చారిత్రకంగా విశ్లేషించారు. ''దేవుళ్ళ ఉత్పత్తి అసంఖ్యాక నమూనాలలో, వివిధ పద్ధతులలో జరిగింది. కొందరికి వెయ్యి చేతులు, కొందరికి వంద తలలు, కొందరికి సజీవ సర్ప కంఠాభరణాలు, కొందరు గదాధరులు, కొందరు కత్తిడాలు ధరించారు. కొందరికి రెక్కలుండేవి. కొందరు అదృశ్యులు, కొందరు పూర్తిగా గోచరిస్తారు. కొందరు వీపులు మాత్రం కనిపింపజేస్తారు. కొందరు అసూయాగ్రస్తులు, కొందరు మూర్ఖులు, కొందరు మానవాకారులు, కొందరు హంసరూపులు, కొందరు వృషభ రూపులు, కొందరు పక్షిరూపులు, కొందరు సుందరాంగులైన మానవ పుత్రికల వెంటబడ్డారు. చాలామంది వివాహితులు, కొందరు నిత్య బ్రహ్మచారులు, కొందరికి పిల్లలున్నారు. ఆ పిల్లలు మళ్ళీ తండ్రులులాగా దేవుళ్ళయి పూజలందుకున్నారు. ఈ దేవుళ్ళలో చాలామంది ప్రతీకార పరాయణులు, ఆటవికులు, కామాంధులు, అమాయకులు. వాళ్ళ సమాచారం కోసం పూజారులే గతి. కాగా వాళ్ళ అజ్ఞానం మనలో ఆశ్చర్యాన్ని రేకెత్తింపదు'' అని విశ్లేషించారు. దేవుడు లేడనే భావనే భౌతికవాదానికి, గతితార్కిక భౌతికవాదానికీ పునాది. దేవుడున్నాడు అని కొలిచేవాళ్ళు మార్క్సిస్టులు కాలేరు. అంబేద్కర్‌వాదులు కాలేరు. 'మతం మనిషికి మత్తు మందు' అని మార్క్స్‌ అనే వరకే ప్రచారం చేస్తున్నారు. మార్క్స్‌, ఎంగెల్స్‌ దేవుడు లేడని ప్రకటించారు. అందుకే వారు గతితార్కిక భౌతికవాదంలో ప్రపంచ పరిణామం దేవుడి వల్ల కాదు. అది సామాజిక చలన సూత్రాల నుండే అని నిరూపించారు. మార్క్స్‌ రూపొందించిన గతి తార్కిక చారిత్ర క భౌతిక వాద దృక్పథం మానవ సమాజంలోని ప్రధాన వైరుధ్యాన్ని బయటకు తెచ్చింది. తత్త్వశాస్త్రం ఇప్పటి వరకు సమాజాన్ని వ్యాఖ్యానించింది. కానీ మార్క్స్‌ తాత్త్విక సిద్ధాంతం సమాజాన్ని మార్చే శక్తిగా రూపొందింది. ''మానవుని జ్ఞానం అతని మీద ఆధారపడకుండా ఉన్న ప్రకృతి ని ఎలా ప్రతిబింబిస్తుందో, అలాగే మానవుని సామాజిక జ్ఞానం సమాజ ఆర్థిక వ్యవస్థను ప్రతిబింబిస్తుందని మార్క్స్‌ సిద్ధాంతీకరించాడు. అందువల్లనే మార్క్స్‌ తత్త్వశాస్త్రం ఆర్థికంగా అణగదొక్కబడుతున్న కార్మిక వర్గానికి శక్తివంత మైన సాధనాలు సమకూర్చింది. నేడు హిందూత్వను ఎదుర్కో వాలంటే భౌతికవాద దృక్పథాన్ని, తత్వశాస్త్ర అవగాహనను, ప్రాచీన భారతీయ తాత్వికుల సిద్ధాంతాలను మనం అవగాహన చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. హిందూ మతం కేవలం మతమే. దానిలో జ్ఞానం లేదు. కర్మకాండ ఉంది. వర్ణ తత్వం ఉంది. కులతత్వం ఉంది. అస్పృశ్యత ఉంది. ప్రతి మార్క్స్‌వాది, అంబేద్కర్‌వాది అంబేద్కర్‌ చెప్పినట్లు నేను 'హిందూ మతంలో పుట్టాను కాని హిందువుగా మరణించను' అని శపథం చేయాలి. మార్క్స్‌ కూడా క్రైస్తవ మతం నుంచి బయటకు వచ్చాకే భౌతికవాది, గతితార్కిక భౌతికవాది కాగలిగాడు. మనం ఇళ్ళల్లో పూజలు చేస్తూ, పెళ్ళిళ్ళకు బ్రాహ్మణుని పిలుస్తూ, కులం పెళ్ళిళ్లు చేసుకుంటూ మార్క్సి జాన్ని, అంబేద్కర్‌ వాదాన్ని ఆచరణలో ప్రతిఫలింపజేయలేం. అంబేద్కర్‌ కూడా బౌద్ధాన్ని మతంగా తీసుకోలేదు. ధర్మంగా స్వీకరించాడు. బౌద్ధంలో గతితర్కం ఉందని చెప్పాడు. మార్క్స్‌ చెప్పిన దోపిడీ నిర్మూలన బౌద్ధంలోని దుఖః నిర్మూలన ఒకటే అని చెప్పాడు. అందుకే హిందూత్వను భౌతిక తాత్విక ఆయుధాలతో ఎదుర్కొందాం. విజయం సాధిద్దాం.
- డాక్టర్‌ కత్తి పద్మారావు

|| లాల్ సలాం - నీల్ సలాం ||

             ఊహించినట్లుగానే గత ఫిబ్రవరి 9 కార్యక్రమానికి సంబంధించి ఢిల్లీలోని జవహర్‌లాల్‌ నెహ్రూ విశ్వవిద్యాలయం (జెఎన్‌యు) పాలకవర్గం విద్యార్థులకు 'శిక్షలు' ఖరారు చేసింది. ప్రొక్టోరియల్‌ కమిటీని పక్కన పెడుతూ 'ఉన్నతస్థాయి కమిటీ' పేరుతో త్రిసభ్య విచారణ కమిటీని ఏర్పాటు చేసినప్పుడే దీని స్క్రిప్టు తయారయింది. రిజర్వేషన్లను ద్వేషించే రాకేశ్‌ భట్నాగర్‌ ఆధ్వర్యంలో ఈ కమిటీని ఏర్పాటు చేశారు. కాబట్టి దీన్ని ఒప్పుకోబోమని విద్యార్థులు స్పష్టం చేశారు. ఈ మేరకు విద్యార్థుల జరనల్‌ బాడీ సమావేశం ఓ తీర్మానం చేసింది. కమిటీని సరైన ప్రాతినిధ్యంతో విస్తరించాలని వారు డిమాండ్‌ చేశారు. కానీ 'నాగపూర్‌' రిమోట్‌తో నడిచే విసి జగదీశ్‌కుమార్‌ దీన్ని పెడచెవినబెట్టారు. అలా ఈ కమిటీ విద్యార్థుల వాదనలేమిటో తెలుసుకోకుండానే కన్నయ్యకుమార్‌ సహా పలువురు విద్యార్థులకు జరిమానాల నుంచి రస్టికేషన్‌, హాస్టల్‌ నుంచి వెలి, క్యాంపస్‌ బహిష్కరణల దాకా వేర్వేరు శిక్షలు ప్రకటించింది. ఇదే కార్యక్రమానికి సంబంధించి విద్యార్థులపై నమోదైన దేశద్రోహం కేసు కోర్టు విచారణలో ఉండగానే ఈ 'ఉన్నతస్థాయి' శిక్షలు విధించడం గమనార్హం. నిజానికి వీడియోలను మార్పింగ్‌ చేశారని మెజిస్టీరియల్‌ విచారణలో నిగ్గుతేలినప్పుడే 'దేశభక్తి' ముసుగులో దాగున్న శక్తులు విద్యార్థులపై వెలేత్తి చూపే నైతిక అర్హతను కోల్పోయాయి.
'ఉన్నత స్థాయి' కమిటీ తన నివేదికను మార్చిలోనే సమర్పించగా పాలకవర్గం పరీక్షలు, సెలవుల సమయాన్ని చూసి మరీ శిక్షలు ప్రకటించింది. ఇలా చేస్తే విద్యార్థులు పోరాడకుండా ఇళ్ళకు వెళ్ళిపోతారని పాలకవర్గం ఆశించింది. కానీ 'పోరాటాలకు సెలవులుండవు' అని తెగేసి చెబుతూ విద్యార్థులు పోరుశంఖం ఊదారు. విద్యార్థులపై ఈ కక్ష సాధింపు చర్యల వెనుక కేంద్ర హెచ్‌ఆర్‌డి మంత్రిత్వ శాఖ హస్తం, దాని వెనుక ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ హస్తం ఉందనేది తెటతెల్లం. ఫిబ్రవరి 9 నాటి కార్యక్రమమే దీనంతటికీ కారణం అనే భ్రమలు ఎవరికీ ఉండనక్కరలేదు. ఈ దాడిలో మరెన్నో అంశాలు అంతర్భాగంగా ఉన్నాయి. ఉదాహరణకు తొమ్మిది నెలల క్రితం క్యాంపస్‌లో ప్రదర్శించిన 'ముజఫర్‌నగర్‌ బాకీ హై' అనే డాక్యుమెంటరీ విషయంలో ఉమర్‌, అనిర్బాన్‌లకు ఇప్పుడు నోటీసులందాయి. సరిగ్గా ఇదే డాక్యుమెంటరీ ప్రదర్శన సాకుతో హైదరాబాద్‌ సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీ (హెచ్‌సియు) లో రోహిత్‌, అతని అనుచరులను వేధింపులకు గురిచేసి చివరకు రోహిత్‌ను ఆత్మహత్య వైపు నెట్టేశారన్న వాస్తవాన్ని ఈ సందర్భంగా గుర్తు చేసుకోవాల్సిన అవసరముంది. గత మార్చి 8న 'మనుస్మృతి' ప్రతులను దగ్ధం చేసిన సంఘటనపైనా కొందరు విద్యార్థులపై విచారణ జరుగుతోంది. ఆఖరుకు అడ్మిన్‌ బ్లాక్‌ గోడపై 'జై భీం' అని రాసిన విద్యార్థిని సైతం వేధింపులకు గురి చేశారంటే అంబేద్కర్‌ జయంతి పేరిట వీరు చేసే ఆర్భాటం ఎంత బూటకమో అర్థం చేసుకోవచ్చు. అంతేకాదు, ఈమధ్యే జెఎన్‌యులో ప్రవేశానికి సంబంధించి ఓ ముఖ్యమైన మార్పు చేశారు. వెనుకబడిన ప్రాంతాల నుంచి వచ్చే విద్యార్థినులకు ఇచ్చే 'డిప్రైవేషన్‌ పాయింట్ల'లో కోత విధించారు. ఒబిసి కోటాను సైతం కుదించే కుట్ర చేశారు. ఈ పరిణామాలు జెఎన్‌యుకు మాత్రమే పరిమితం కాదు.
దేశంలోని ఉన్నత విద్యాసంస్థలన్నింటి స్వయంప్రతిపత్తిని కాలరాసి, వాటిపై హిందూత్వ శక్తులు పట్టు బిగిస్తున్నాయి. శాస్త్రీయతకు, విజ్ఞానానికి నెలవులుగా ఉండే ఐఐటిలలో సంస్కృతాన్ని రుద్దుతున్నారు. దళిత, అణగారిన విద్యార్థులను వేధింపులకు, వివక్షకు గురిచేస్తున్నారు. ఈ పరిణామాలను మోడీ ప్రభుత్వం ప్రారంభించిన విద్య కాషాయీకరణ-కార్పొరేటీకరణ అజెండాలో భాగంగా చూడాలి. ఒకవైపు మతతత్వాన్ని ఎగదోస్తూ, మరోవైపు దేశ సార్వభౌమత్వాన్ని సహితం సామ్రాజ్యవాదులకు తాకట్టు పెడుతోంది. దేశ వనరులన్నింటినీ కార్పొరేట్‌ సంస్థలకు దోచిపెడుతూ, దాన్ని ఎదిరించే వారిని ఫాసిస్టు పద్ధతుల్లో అణచివేసే రాజకీయ, ఆర్థిక విధానాల్లో భాగమే ఈ అజెండా.
దేశ వర్తమాన చరిత్రలో విద్యార్థులు ఓ మహత్తర పాత్ర పోషిస్తున్నారు. వారిలో జెఎన్‌యు విద్యార్థులు అగ్రగాములుగా నిలిచారు. తొలి నుంచీ జెఎన్‌యు ప్రజాస్వామ్య, ప్రగతిశీల, విప్లవ భావజాలానికి బలమైన గొంతుకగా నిలిచింది. దేశంలోని వివిధ వర్గాల పీడిత ప్రజలందరికీ అదొక సంఘీభావ వేదికగా ఉంది. మతతత్వ, తిరోగామి శక్తులకు అది ఎల్లప్పుడూ కొరకరాని కొయ్యగానే ఉంది. దాన్ని దెబ్బతీయాలని మతతత్వ శక్తులు ఎప్పటి నుంచో ప్రయత్నిస్తున్నాయి. అందులో భాగంగానే 'దేశద్రోహకర' నినాదాల పేరిట తప్పుడు ఆరోపణలు ముందుకు తెచ్చారు. ఆ సాకుతో విద్యార్థులను వెంటాడుతూ వేధిస్తున్నారు. అయితే విద్యార్థులు దీనికి ఎదురు నిలిచారు. తమ సమస్యలపై పోరాడుతూనే దేశంలోని కార్మికులు, రైతులు, దళితులు, ఆదివాసులు చేస్తున్న పోరాటాలన్నింటికీ సంఘీభావం ప్రకటిస్తున్నారు. తమపై జరుగుతున్న దాడికి మూలాలు 'నాగపూర్‌' భావజాలంలో ఉందంటూ సమైక్య పోరాటాలకు పిలుపునిస్తున్నారు. వారి 'జై భీం', 'లాల్‌సలాం' నినాదం ఇప్పుడు జెఎన్‌యు గోడలను దాటి దేశం మూలమూలలా ప్రతిధ్వనిస్తోంది. దానితో గొంతు కలపడం ప్రజాస్వామ్యాన్ని, లౌకితత్వాన్ని కోరుకునే వారందరి బాధ్యత. (ప్రజాశక్తి సంపాదకీయం)

|| సమస్త దోపిడీ పీడనల నుండి ప్రపంచానికి విముక్తి ||

--------------------------------
అదే మేడే విప్లవదీక్షా స్ఫూర్తి!!
---------------------------------

        ''ఒకనాడోహో అనిపించుకు తిరిగిన ధనికవాదమిక వెగటై జిగటై'' అన్నాడు శ్రీశ్రీ 50ఏండ్ల క్రితమే. ప్రతీ చారిత్రక దశకూ ఒక అభివృద్ధికర కాలం, వికాసం వికటించి వినాశకరదశకు చేరే కాలం వుంటాయి. సుమారు రెండువేల సంవత్సరాలు కొనసాగిన భూస్వామ్య రాచరికయుగం తానే శాశ్వతమని ఎంత బిర్రబిగిసి విర్రవీగినా ఆధునికపెట్టుబడిదారీ విధానమూ, ప్రజాస్వామ్యం ముందు ఓటమికి గురికాక తప్పలేదు. భారతదేశంలో అయితే బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదులకు లొంగి, వారి దయాదాక్షిణ్యాల ముందు రాజులూ నవాబులూ జవిూందార్లూ వంగి బతకక తప్పలేదు.
ఈలాంటి పెట్టుబడిదారీ సమాజంతప్ప దీనికి మరొక ప్రత్యామ్నాయమే లేదని చెప్పే మేధావులూ, విూడియా, పాలకవర్గాలూ మనదేశంలో చాలామందే వున్నారు. గడిచిన 70ఏండ్లుగా భారత ఆర్థికవ్యవస్థ విదేశీ సహాయము - అప్పు - తాకట్టు - అమ్మకం దశలుగా సాగుతూంటే, స్వాతంత్య్ర పోరాటస్ఫూర్తిని గాలికొదిలి, దేశాన్ని సామ్రాజ్యవాద ప్రపంచీకరణ మార్కెట్టు శక్తులకు దాసోహం అనిపించటమే 'దేశభక్తి'గా 'జాతీయత'గా పాలకవర్గాలూ, వారి నయవంచక అధికారముఠాలూ, ఆత్మవంచన పరవంచనలకు పాల్పడుతున్నాయి. ''ఒకనాడోహో అనిపించుకు తిరిగిన ధనికవాదమిక వెగటై జిగటై'' అన్నాడు శ్రీశ్రీ 50ఏండ్ల క్రితమే. ప్రతీ చారిత్రక దశకూ ఒక అభివృద్ధికర కాలం, వికాసం వికటించి వినాశకరదశకు చేరే కాలం వుంటాయి. సుమారు రెండువేల సంవత్సరాలు కొనసాగిన భూస్వామ్య రాచరికయుగం తానే శాశ్వతమని ఎంత బిర్రబిగిసి విర్రవీగినా ఆధునికపెట్టుబడిదారీ విధానమూ, ప్రజాస్వామ్యం ముందు ఓటమికి గురికాక తప్పలేదు. భారతదేశంలో అయితే బ్రిటిషు సామ్రాజ్యవాదులకు లొంగి, వారి దయాదాక్షిణ్యాల ముందు రాజులూ నవాబులూ జవిూందార్లూ వంగి బతకక తప్పలేదు.
పెట్టుబడిదారీ విధానం వ్యక్తిగత ఆస్తుల విషయంలో భూస్వామ్య విధానపు కొనసాగింపు లాగానే వుంటుంది కానీ, శ్రామికులు సృష్టించిన సంపదపై కొద్దిమందికే అది వ్యక్తిగతహక్కుగా రూపొందుతూ, రెక్కల కష్టం తప్ప వ్యక్తిగత ఆస్తులే లేని వారిగా తక్కిన సమాజాన్ని మారుస్తుంది. పెట్టుబడిదారీ విధానపు ఒక ముఖ్యలక్షణం అత్యధికులకు వ్యక్తిగత ఆస్తులను రద్దుచేయటం. ప్రస్తుత ప్రపంచపు పోకడను గమనించినా మనకు యిదే విషయం స్పష్టమవుతుంది. ప్రస్తుత ప్రపంచ జనాభా 740కోట్లు అనుకుంటే అందులో ఒక్కశాతం మంది(7కోట్ల 40లక్షలు) కున్న మొత్తం సంపద, తక్కిన 732 కోట్లమంది చేతుల్లో వున్న సంపదకంటె ఎక్కువ అని, వారి ప్రపంచబ్యాంకు నివేదికలే చెబుతున్నాయి. మరొక లెక్క ప్రకారం ప్రపంచంలో అత్యంత సంపన్నులైన కేవలం 62 మందికున్న సంపద, మొత్తం ప్రపంచ జనాభాలో సగం మంది (370 కోట్లు) కున్న సంపదతో సమానంగా వుంది. సామ్రాజ్యవాద ప్రపంచీకరణ కాలపు గడిచిన ఐదేండ్లలో ప్రపంచపేదలు తమ మొత్తం ఆస్తిలో 40శాతం కోల్పోయినందువల్ల నిరుపేదలుగా దిగజారిపోయారు. ఇక భారతదేశంలో 2014లో రూ.6500కోట్లకు పైగా సంపదలున్నవారు 61మంది వుంటే 2015నాటికి, అంటే ఒక్క ఏడాదిలోనే అలాంటి వారు 100 మందికి పెరిగారు. వేలకోట్ల సంపద ఒకచోటికే పోగవతోందంటే, అనేక కోట్లమంది ప్రజలు సంపదను కోల్పోతూ, వ్యక్తిగత ఆస్తిలేని వారవుతున్నారనీ, రెక్కలుతప్ప బతుకు తెరువుకు మరేవిూ లేనివారు పెరిగిపోతూవుంటారనీ అర్థం. ఈ రెక్కల కష్టజీవులే కార్మికులుగా, వెట్టిచాకిరీ బానిసలుగా మన దేశంలాంటి చోట్ల వ్యవసాయకూలీలుగా కౌలురైతులుగా వలస బతుకుల జీవులుగా పెరిగిపోతూండటం మనం గమనించవచ్చు
పెట్టుబడిదారీ విధానం తన సంక్షోభాలకు పరిష్కారంగా రెండు ప్రపంచయుద్ధాలను మానవ సమాజంపై రుద్ది, తన మార్కెట్ల విస్తరణ స్వార్థానికి పేదమధ్యతరగతి కుటుంబాలకు చెందిన కోట్లాది సైనికులను బలితీసుకుంది. జీవన విధ్వంసానికి కారణమయింది. సామ్రాజ్యవాదం అంటేనే యుద్ధం అన్నాడు లెనిన్‌. యుద్ధం లేకుండా అది తన మనుగడ సాగించలేకపోవటం కూడా దాని సంక్షోభపు మరొక కోణాన్ని తెలిపే అంశం. మానవ వినాశనానికి తోడ్పడే ఆయుధాల ఉత్పత్తిపై నిషేధం విధిస్తే మొట్టమొదట కుప్పకూలిపోయే ఆర్థిక వ్యవస్థ అమెరికా దేశానిదే!!
పెట్టుబడిదారీ, సామ్రాజ్యవాద దోపిడీ, దురాక్రమణల విధానాలే శాశ్వతమని చెబుతూ సామ్రాజ్యవాద ప్రపంచీకరణకు సైద్ధాంతిక సమర్థకులుగా నిలిచిన మేధావులు, పెరిగిపోతున్న సంపద కేంద్రీకరణకూ, తరిగిపోతున్న బడుగు బలహీనవర్గాల జీవనవికాసాలకూ ఏం సమాధానం చెబుతారు?
ప్రపంచశ్రామిక ప్రజల పోరాట విజయాలను, అవి స్థాపించుకున్న నూతన ప్రజాసామ్య, సోషలిస్టు వ్యవస్థలను విచ్ఛిన్నం చేయటం ద్వారా పెట్టుబడిదారీవ్యవస్థ తన వ్యవస్థలో జీవించే అశేష ప్రజానీకానికి సుఖశాంతులను యివ్వగలుగుతోందా?
పెట్టుబడిదారీ విధానానికి మొనగాడుగా వున్న అమెరికా దేశంలో ఆర్థిక వ్యత్యాసాలు అత్యంత భయంకరంగా వున్నాయి. రోజుకి రెండు డాలర్ల కంటె తక్కువ ఆదాయం పొందే కుటుంబాలు గడిచిన 20 ఏండ్లలో మూడురెట్లు పెరిగిపోయాయి. నికృష్టమైన పేదరికంలో జీవించే వారు ప్రతి 6గురిలో ఒక్కరున్నారు. జనాభాలో సగం కంటె ఎక్కువమంది మహిళలు (51శాతం) ఒంటరి జీవితాలు గడుపుతున్నారు. ప్రతి ముగ్గురిలో ఒక్క బాలుని తల్లితండ్రులకు సరైన ఉపాధి, ఆర్యోగాలు లేవు. ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో చదివే 60శాతం మంది పిల్లలు దారిద్య్రంలో వుండి, సంరక్షణ కేంద్రాల్లో అనాధలుగా పెరుగుతున్నారు. ఇవన్నీ ప్రపంచబ్యాంకు అందించిన గణాంకాలే. ఇంకా 'యునిసెఫ్‌' నివేదిక ప్రకారం అమెరికా జనాభాలో 5 కోట్లమంది నికృష్ట పేదరికంలో జీవిస్తున్నారు. 30శాతం ప్రజలు అప్పుల్లో కూరుకుపోయారు. 2011లో 3 లక్షలమంది ఆకలితో చనిపోయారు. ప్రపంచదేశాల సమస్త వనరుల్ని మార్కెట్లనూ, చౌకశ్రమశక్తినీ కొల్లగొట్టుకు పోయే అమెరికా దేశం తన ప్రజలకు కూడా ఆర్థిక - సాంఘిక భద్రతగల జీవితాన్ని కల్పించలేకపోవటం, సామ్రాజ్యవాదయుగపు పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థల అనివార్య అభివృద్ధినిరోధక సంక్షుభిత పరిణామం.
ఈలాంటి పెట్టుబడిదారీ సమాజంతప్ప దీనికి మరొక ప్రత్యామ్నాయమే లేదని చెప్పే మేధావులూ, విూడియా, పాలకవర్గాలూ మనదేశంలో చాలామందే వున్నారు. గడిచిన 70ఏండ్లుగా భారత ఆర్థికవ్యవస్థ విదేశీ సహాయము - అప్పు - తాకట్టు - అమ్మకం దశలుగా సాగుతూంటే, స్వాతంత్య్ర పోరాటస్ఫూర్తిని గాలికొదిలి, దేశాన్ని సామ్రాజ్యవాద ప్రపంచీకరణ మార్కెట్టు శక్తులకు దాసోహం అనిపించటమే 'దేశభక్తి'గా 'జాతీయత'గా పాలకవర్గాలూ, వారి నయవంచక అధికారముఠాలూ, ఆత్మవంచన పరవంచనలకు పాల్పడుతున్నాయి. సామ్రాజ్యవాదంతో షరీకైపోయి, అత్యధికులు జీవించే వ్యవసాయరంగాన్ని సంక్షోభంపైన సంక్షోభానికి గురిచేస్తూన్న నేటి కేంద్ర-రాష్ట్ర పాలకుల విధానాలకు వ్యతిరేకంగా రచయితలూ మేధావులూ, కళాకారులు పీడిత ప్రజల పక్షాన నిలవాలి. అందుకు శ్రామికవర్గదీక్షాదినమైన 'మేడే' స్ఫూర్తిని గ్రహించాలి.
ప్రపంచ శ్రమజీవుల పోరాటదీక్షాదినమైన 130వ మేడే ఈసారి కొత్త ఆశలను చిగురింపజేసే శ్రామికపోరాటాలను చవిచూపిస్తూ వచ్చింది.
6 కోట్లమంది కార్మికుల రూ.8500 కోట్ల భవిష్యనిధి నిల్వధనాన్ని షేర్‌మార్కెట్లో పెట్టి జూదమాడే నిర్ణయం చేసింది. కేంద్రప్రభుత్వపు ఈ చర్యలకు వ్యతిరేకంగా తమిళనాడులోని తిరుపూర్‌లో 70శాతం పైగా మహిళలు పనిచేస్తున్న 3 యూనిట్లలోని నాలుగు లక్షలమంది బట్టల తయారీ (నిట్‌వేర్‌) కార్మికులు ఈ నెల (ఏప్రియల్‌) 4వ తేదీన పెద్దపెట్టున సమ్మెలోకి దిగారు. తిరుపూరు ఎగుమతిదారుల సంఘం కూడా కేంద్రప్రభుత్వాన్ని ఈ విషయంలో హెచ్చరించింది. అయినా ఉలుకూపలుకూలేదు. ఆందోళన దేశవ్యాపితరూపం తీసుకుంటే రాజకీయంగా నష్టపోతామని భయపడిన మోడీ ప్రభుత్వం, వెంటనే తాము సంకల్పించిన పీఎఫ్‌ చట్టసవరణను ఉపసంహరించుకున్నట్లు ప్రకటించక తప్పలేదు. కార్మికులు ఐక్యంగా పోరాడితే ప్రభుత్వాలు వెనకడుగు వేయకతప్పదని ఈ ఘటనలు రుజువుచేస్తున్నాయి.
'పరివర్తన' నాటకంలో ఆచార్య ఆత్రేయ రాసినట్టు
''ఎండిన గుండెలు మండే కడుపులు
ఏకమైతే ఎదురుతిరిగితే
లోకాలన్నీ ఊగిపోవా
శోకాలన్నీ ఆగిపోవా?''
తమ దోపిడీకోసం, ప్రపంచ వ్యాపితంగా విస్తరించుకున్న పెట్టుబడిదారీ విధానం గుత్తపెట్టుబడిదారీ విధానమై చిన్నపెట్టుబడిదారుల్ని కూడా హతం చేస్తోంది. శ్రమదోపిడీద్వారా కొల్లగొట్టిన సంపదల్ని పిడికెడుమంది కార్పొరేటుశక్తుల బడాపెట్టుబడిదార్ల పరంచేస్తోంది. అందుకు దోహదపడే ప్రభుత్వాధినేతలకు కమీషన్ల రూపంలో వాటా యిస్తుంది. నిరాకరిస్తే కూలదోస్తుంది. అవినీతికి బొడ్రాయిలా వుంటుంది. ప్రత్యేకించి వెనుకబడిన దేశాలను తమకు పోటీ రానివ్వకుండా తమ దళారీలతో కాపలా కాచుకుంటుంది. ప్రజల విశ్వాసాన్ని కోల్పోయిన ఒక పాలక ముఠాస్థానంలో మరొక పాలక ముఠాను అధికారంలోకి తెచ్చుకుంటుంది. తాను చిక్కుకున్న సంక్షోభభారాన్ని, సామ్రాజ్యవాద ప్రపంచీకరణలాంటి మూడవ ప్రపంచయుద్ధంలాగా, ప్రపంచంపై రుద్ది, నీచమైన పతన సాంస్కృతిక విలువలతో ఉక్కిరిబిక్కిరిచేస్తోంది. కుల, మత, ప్రాంత, భాషా విద్వేషాలతో ప్రజల్ని పక్కదారిపట్టిస్తూ తమ దోపిడీకి అడ్డూ, అదుపులేనట్టు ప్రవర్తిస్తోంది. దీన్ని అడ్డుకోవటానికి సమస్త శ్రామిక మధ్యతరగతి రైతుకూలీ వర్గాలకు, కార్మికవర్గమే నాయకత్వం వహించే శక్తిగా మున్ముందుకు రావాల్సిన తరుణం ఆసన్నమైంది. ఈ విప్లవ స్ఫూర్తిని కార్మికవర్గానికి భావజాలరూపంలో అందించాల్సిన చారిత్రక కర్తవ్యం రచయితలు మేధావులపై వుంది. శ్రామిక దీక్షాదినం మేడే సందర్భంగా ప్రపంచ మానవాళి సామ్రాజ్యవాద పెట్టుబడిదారీవిధానం నుండి, కాలంచెల్లిన భూస్వామ్య, నిచ్చెనమెట్ల కులవ్యవస్థలనుండి విముక్తి చెందాలని కార్మికవర్గంతో గొంతుకలిపి నినదిద్దాం.
 -దివికుమార్‌

|| పోరాట వీరులకు మేడే ప్రణామాలు ||

-----------------------------------
వర్గాన్ని ఐక్యం చేయండి
వర్గ పోరాటాన్ని తీవ్రతరం చేయండి
-----------------------------------

              పోరాటాలు, సంబరాల ఉత్పుకతను మే నెల తీసుకొస్తుంది. కార్మికుల విముక్తికోసం, దోపిడీ, అణచివేతలు లేని సమాజం కోసం జరిగే పోరాటాలకు ఇచ్చే కార్మిక అంతర్జాతీయ సంఘీభావ స్ఫూర్తితో మేడే ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ప్రపంచ మంతటా వున్న కామ్రేడ్స్‌తో కలిసి ఈ సంబరాల్లో భారత కార్మికవర్గం పాల్గొంటుంది. దోపిడీ లేని సమాజం కోసం తనకు తాను అంకితమవుతుంది. ఈ విప్లవ సాంప్రదాయాలకు సీఐటీయు కట్టుబడి వుంది. ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో సామ్రాజ్యవాదులు చేస్తున్న అమానవీయ దాడులకు, ఆర్థిక దారిద్య్రానికీ, పెరుగుతున్న అసమానతలకు, దినదినాభివృద్ధి చెందుతున్న నిరుద్యోగానికీ, జీవనోపాధి మీద జరుగుతున్న అనేక దాడులకు వ్యతిరేకంగా జరుగుతున్న పోరాటాల్లో నిమగమైన వారందరికీ మేడే సందర్భంగా ప్రణమిల్లుతున్నాయి.
2007-08లో వచ్చిన పెట్టుబడిదారీ వ్యవస్థ సంక్షోభం ఇంకా ప్రగాడమవుతున్నది. ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ గతి తప్పుతున్నట్టుగా ఐఎంఎఫ్‌ పెర్కొంది. చాలా నెమ్మదిగా, బలహీనంగా అది కోలుకుంటున్నదని కూడా అది చెప్పింది. అత్యధిక రుణాలు, స్వల్ప పెట్టుబడులు, అధిక నిరుద్యోగాలతో 2007-09 దుష్ప్రభావం కొనసాగుతున్నట్టుగా ఐఎంఎఫ్‌ అంగీకరించింది. దీనర్థం సంక్షోభం కొనసాగుతుందని, రాబోయే రోజుల్లో పెట్టుబడి మరిన్ని ఎదురుదాడులు చేస్తుందని కార్మికవర్గం గుర్తించాలి.
అభివృద్ధి చెందుతున్న పెట్టుబడిదారీ దేశాల నినాదాలు ఆసక్తిని కల్గిస్తున్నాయి. నల్లజాతి ప్రజల జీవితాన్ని పట్టించుకోవాలనే బలమైన నినాదంతో బాటు నిరుద్యోగం, ఆర్థిక అసమానతలు, ఆర్థిక పున:పంపిణీ, కనీస వేతనాల అంశాలు అమెరికా అధ్యక్ష ఎన్నికలను ప్రభావితం చేస్తున్నాయి. గంటకు 15 డాలర్ల వేతనం ఇవ్వాలనే డిమాండ్‌ ఊపందుకుంది. 2017లో గంటకు 10.30 డాలర్ల కనీస వేతనం నుండి 2022 వచ్చేటప్పటికీ 15 డాలర్లు ఇవ్వాలని కాలిఫోర్నియా రాష్ట్రంలో పాలకులకు, కార్మిక సంఘాలకు మధ్య ఒప్పందం కుదిరింది. ఇతర రాష్ట్రాలు కూడా కనీన వేతనాలు పెంచేందుకు సిద్ధమవుతున్నాయి. అమెరికాలో లాభదాయకత రేటు అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకుందని మార్చి నెల 'ఎకనమిస్ట్‌' సంచిక రిపోర్టు చేసింది. అత్యధిక లాభాలు ఉత్పాదకత పెంపుదలలో ప్రతిబింబించటానికి బదులుగా గుత్తాధికారం పెరుగుదలలో ప్రతిబింబిస్తున్నదని ఒక విశ్లేషణలో తేలింది. లాభాలు, గుత్తాధిపత్యాల గరిష్టీకరణే పెట్టుబడి యొక్క వాస్తవగుణమని దీన్ని బట్టి తేలుతుంది.
పెరుగుతున్న సామాజిక అణచివేత
మనల్ని వేధిస్తున్న మరో ముఖ్యమైన సమస్య సమాజిక అణచివేతలు. 70 ఏండ్ల స్వాతంత్య్రం తర్వాత కూడా సామాజిక న్యాయం, సమానత్వం వంటి ఉన్నత ఆశయాలు చేరుకోలేని కలలుగానే మిగిలిపోతున్నాయి. ఇటీవల జరిగిన పరిణామాలు అందరికీ తెలిసినవే కాబట్టి ఇక్కడ పేర్కొవాల్సిన అవసరం లేదు. దళితులు, గిరిజనుల మానవ హక్కులు ఉల్లంఘించబడటమే గాకుండా వారి జీవితాలపై దాడులు జరుగుతున్నాయి. ఇటువంటి పరిస్థితి పట్ల కార్మిక వర్గం మౌనం వహించజాలదు.
మతోన్మాద ప్రమాదం
కార్మికులే గాకుండా ప్రభావితమైన అన్ని సెక్షన్ల ప్రజల ఐక్య ఉద్యమాల ఆవశ్యకత నేడు మరింత ఎక్కువగా ఉండగా, ఒక పద్ధతి ప్రకారం ఈ ఐక్యతను విచ్ఛిన్నం చేయాలనే సంఘటిత ప్రయత్నం జరుగుతున్నది. మత విద్వేషాల్ని రెచ్చగొట్టంతోనే ఇది పరిమితం కావటం లేదు.
ప్రభుత్వ ప్రజావ్యతిరేక విధానాల నుండి దృష్టి మరల్చటానికి దేశభక్తి, జాతీయ అంశాలు లేవనెత్తబడుతున్నాయి. వాస్తవ సమస్యల్ని కప్పిపెట్టి ప్రజలను తికమక పెట్టటానికి హిందూత్వ శక్తులు, ప్రభుత్వంలోని వారి ప్రతినిధుల దర్శకత్వంలో అనేక ముఠాలు సంయుక్తంగా ప్రయత్నిస్తున్నాయి. ఇటీవల జవహర్‌లాల్‌ నెహ్రూ యూనివర్సిటీ, హైదరాబాద్‌ సెంట్రల్‌ యూనివర్సిటీ, ఇతర సంస్థల్లో జరిగిన సంఘటనలు వారి కార్యాచరణకు మచ్చుతునకలు. పాలకవర్గాల ప్రజావ్యతిరేక విధానాలపై కార్మికవర్గం ఐక్యంగా పోరాడాల్సిన తరుణంలో ఇవి ప్రజల్ని విభజించి ఏకాకుల్ని చేస్తాయి.

సీఐటీయూ ప్రచారం
ప్రభుత్వ విధానాలకీ, విచ్ఛిన్నకర మతోన్మాద శక్తులకీ వ్యతిరేకంగా అన్ని స్థాయిలలో ప్రచారం సీఐటీయూ వ్యవస్థాపక దినమైన మే 30న మొదలైన జూన్‌ 30 వరకు నెల రోజులపాటు కొనసాగుతుంది. 2016 సెప్టెంబర్‌ 2న దేశవ్యాప్త సమ్మె చేయాలని కేంద్ర కార్మిక సంఘాలు, స్వతంత్ర జాతీయ ఫెడరేషన్‌ సంయుక్త వేదిక పిలుపునిచ్చింది. ప్రభుత్వ విధానాలకి వ్యతిరేకంగా కేంద్ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగులు, బ్యాంక్‌, ఇన్సూరెన్సు ఉద్యోగులు, టెలికం, రక్షణ రంగాలలోని ఉద్యోగులు, కేంద్ర ప్రభుత్వ రంగ సంస్థల కార్మికులు పోరాటాల బాటలో వున్నారు. ఈ పోరాటాల విజయం, వాటి మధ్యఏర్పడే సమన్వయం సంయుక్త కార్మిక సంఘాల వేదిక యొక్క 12 కోర్కెలపై బలమైన ఐక్య ఉద్యమానికి దారి తీయాలి. ఇప్పటికి బిఎంఎస్‌ ఐక్య ఉద్యమానికి దూరంగా వుంది. ఐక్యతను బలోపేతం చేసి ఉమ్మడి పోరాటాన్ని తీవ్రతరం చేయటానికి పనిచేసే స్థలాల స్థాయిలో గట్టి ప్రయత్నం అవసరం. సీఐటీయూ తన స్వతంత్ర వేదిక నుండి సామాజిక అణచివేతలకి, మతోన్మాద విచ్ఛిన్న శక్తులకి వ్యతిరేకంగా పోరాటనికి సన్నద్దాం కావలి. కార్మిక వర్గాన్ని ఐక్యం చేసి భవిష్యత్‌ పోరాటాలకు సిద్ధం చేయాలి. ఈ మేడే వ్యవస్థాపక దినోత్సవం మరో దేశ వ్యాప్త ప్రచారానికి నాంది కావాలి. నిర్ణయాత్మక పోరాటాల వైపు పురోగమించటానికి ఈ ప్రచారం తోడ్పడాలి. తద్వారా ప్రజావ్యతిరేక విధానాల్ని ఓడించాలి. శ్రామిక జనావళికి అనుకూలమైన ప్రత్యామ్నాయ విధానాలను ముందుకు తేవాలి.

కార్మికుల మీద దాడులు
మోడీ ప్రభుత్వం సంస్కరణల ఎజెండా అమలును తీవ్రం చేసింది. బీజేపీ, వారి మిత్రులు పరిపాలించే రాష్ట్రాలను అమలు చేయమని నిర్దేశించింది. రాజస్తాన్‌, మధ్యప్రదేశ్‌, మహారాష్ట్ర, గుజరాత్‌, చత్తీస్‌గడ్‌, హర్యానా బీజేపీ ప్రభుత్వాలు, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ టీడీపీ ప్రభుత్వం కార్మిక సంస్కరణలు అమలు చేశాయి. దీన్లో కార్మిక చట్టాలు సవరించటం ఒక్కటేగాకుండా తమ యూనియన్లు పెట్టుకునే ప్రయత్నం చేసే కార్మికులపై అణచివేతన, సమ్మెలు, ఊరేగింపులు, ధర్నాల నిషేధం, ట్రేడ్‌ యూనియన్‌ కార్యకర్తలపై తప్పుడు కేసులు పెట్టి జైళ్ళకు పంపటం కూడా ఉన్నాయి. మోడీ ప్రభుత్వ విధానాలు దేశంలోని శ్రమ జీవుల అసంతృప్తిని, కోపాన్ని సెప్టెంబర్‌ 2, 2015 దేశవ్యాప్త సమ్మె బహిర్గతం చేసింది. ప్రభుత్వం, కార్పొరేట్‌ కంపెనీలు భూములు లాక్కోటానికి వ్యతిరేకంగా రైతులు, వ్యవసాయ కార్మికుల ఐక్య ఉద్యమం, పోరాటం చేయాలనే వారి పట్టుదలను తెలియజేస్తుంది. మోడీ ప్రభుత్వ విధానాలు వివిధ విశ్వవిద్యాలయాల విద్యార్థులతో సహా అనేక సెక్షన్లను పోరాటాల్లోకి నెట్టాయి. స్కాలర్‌షిప్‌ల తగ్గింపు, నిరాకరణ యూనివర్సిటీ గ్రాంట్స్‌ కమిషన్‌ ఆఫీసు ముట్టడికి, ఇతర రకాల భారీ సమీకరణలకు దారి తీశాయి.
భారత అనుభవం
సంక్షోభం నేపథ్యంలో భారత ఆర్థిక వ్యవస్థ కూడా క్లిష్టమైన పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటున్నది. అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాల్లో భారతదేశం ఒక్కటే ఆశ పెట్టుకునేదిగా వుందని పాలకులు చెప్పుకుంటున్నప్పటికీ, వాస్తవాలు దానికి విరుద్ధంగా వున్నాయి. ప్రభుత్వం సమర్పించిన ఆర్థిక సర్వేలోనూ, బడ్జెట్‌లోనూ వాస్తవాలను దాచిపెట్టే ప్రయత్నం జరిగింది. వ్యాపారాన్ని సులువుగా నిర్వహించుకునే, పేద ప్రజల పొదుపుతో సహా ప్రతిదాన్నీ మార్కెటీకరణ చేసే విధానాల్ని ప్రభుత్వం కొనసాగిస్తున్నది. మరిన్ని దాడులు జరుగనున్నాయని దీన్ని బట్టి విదితమవుతుంది. కార్మికులొక్కరే కాకుండా అన్ని వర్గాల శ్రమజీవులు, రైతులు, వ్యవసాయ కార్మికులు, చేతివృత్తిదార్లు, చిన్న వ్యాపారస్తులతో బాటు చిన్న పరిశ్రమల యజమానులు కూడా విపత్కర పరిస్థితులను ఎదుర్కొంటున్నారు. విద్య, వైద్యం వ్యాపారీకరణ పేదల అగచాట్లను తీవ్రతరం చేసింది. గ్రామీణ, పట్టణ ప్రాంతాల్లో ఆత్మహత్యలు పెరిగాయి. నిరుద్యోగం పెరుగుదల సామాజిక ఉద్రిక్తలు అధికం కావటానికి దారితీసింది. - ఏ.కె.పద్మనాభన్ (సి.ఐ.టి.యు అఖిల భారత అద్యక్షుడు)

|| అంబేద్కర్‌ విప్లవ పార్శ్యాన్ని పరిరక్షించుకుందాం ||

         దేశ వ్యాప్తంగా డాక్టర్‌ బిఆర్‌ అంబేద్కర్‌ 125వ జయంతిని జరుపుకున్నారు. ఏప్రిల్‌ 14వ తేదీనాడు ఆ రోజున ఆయన జీవితాన్ని, ఆయన చేసిన కృషిని గుర్తుకు తెచ్చుకున్నారు. కుల అణచివేతకు వ్యతిరేకంగా పోరాడిన యోధుడిగా, దళితుల విమోచకుడిగా, సంఘ సంస్కర్తగా, భారత రాజ్యాంగ నిర్మాతగా, మహిళా హక్కుల పరిరక్షణ కోసం నడుం కట్టిన సంస్కర్తగా అంబేద్కర్‌ జీవితంలోని అమోఘమైన వివిధ పార్శాలను ఆ రోజున సృజించటం జరిగింది. అయితే మరోవైపు అంబేద్కర్‌ వారసత్వాన్ని ప్రశ్నిస్తూనే ఆయనను మతతత్వ శక్తులు స్వంతం చేసుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాయి.
అంబేద్కర్‌ విప్లవ ప్రజాస్వామిక దార్శనికతను, నిజమైన ప్రజాస్వామ్యానికి సామాజిక విమోచన ఆధారం కావాలనే ఆయన సందేశాన్ని ఈ సందర్భంలో పరిరక్షించుకోవలసిన అవసరం వున్నది. ఎందుకంటే అన్నింటికీ మించి ఆయన విగ్రహారాధనను ఈసడించుకున్నాడు. అసమానతలకు ఆలవాలమైన సామాజిక వ్యవస్థకు హృదయంలాంటి కుల వ్యవస్థను బద్దలుకొట్టాలని ఆయన పిలుపునిచ్చాడు. ఈ సందర్భంలో అంబేద్కర్‌ను కేవలం సంఘ సంస్కర్త పాత్రకు కుదిస్తే సరిపోదు. తన సమకాలికులవలే కుల వ్యవస్థను లేక హిందూమతాన్ని సంస్కరించే ప్రయత్నాన్ని ఆయన చేయలేదు. 1925లోనే 'మనుస్మృతి దహన దినం' అనే పేరుతో మనుస్మృతిని బహిరంగంగా అంబేద్కర్‌ దహనం చేశాడు. అంటరానితనానికి వ్యతిరేకంగా గాంధీజీ నడిపిన ప్రచారం అగ్రకులాల ప్రయోజనాలను కాపాడేదేననీ, వర్ణ వ్యవస్థను బలోపేతం చేసేదేననీ ఆయన భావించాడు. ముందు ముందు కుల, బ్రాహ్మణ వ్యవస్థలకు వ్యతిరేకంగా తాను చేయబోయే రాజీలేని పోరాటాలను కొనసాగించేందుకు కావలసిన బలాన్ని విప్లవ ప్రజాస్వామిక తత్వశాస్త్రం ఆయనకు ఇచ్చింది.
అంబేద్కర్‌లో వ్యక్తమయిన రాజకీయ, తాత్విక ధోరణులనుబట్టి ఆయనను ఉదారవాద ప్రజాస్వామికవాదిగా అభివర్ణించవచ్చు. అయితే ఆయనను కేవలం ఆ వెలుగులో చూడటం సరికాదు. కొందరు 'రాజ్యాంగబద్ద ప్రజాస్వామిక వాది' అని ఆయనను పొగుడుతుంటారు. ఆయన గురించి అలా పేర్కొనటం కూడా ఆయనకు అన్యాయం చేయటమే. అంబేద్కర్‌లోని విప్లవ తత్వం బూర్జువా ఉదారవాద సరిహద్దుల్ని కూల్చివేసింది. సామాజిక, ఆర్థిక సమానత్వం లేకుండా ఏర్పాటైన రాజ్యాంగబద్దమైన రాజకీయ ప్రజాస్వామ్యం సారహీనంగా వుంటుందని ఆయన హెచ్చరించాడు. ఆయన ఆర్థిక కార్యక్రమం సంప్రదాయ బూర్జువా నియమాలకంటే ఎంతో ముందున్నది. ఆర్థిక వ్యవస్థపై రాజ్య నియంత్రణ వుండాలనే ఆయన ప్రతిపాదనను 'స్వేచ్చ'కు భంగం కలిగిస్తుందనే భావంతో వ్యతిరేకించినప్పుడు ఆయన ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు. 'ఈ స్వేచ్ఛ ఎవరికి, ఎవరి కొరకు? ఈ స్వేచ్ఛ భూస్వాములు కౌలురేటు పెంచుకునేందుకు, పెట్టుబడిదారులు పని గంటలను పెంచేందుకు, వేతనాలను తగ్గించేందుకు స్వేచ్ఛగా మారుతుందనేది సుస్పష్టం'.
అంబేద్కర్‌ మహిళల హక్కులకై నికరంగా పోరాడాడు. స్వాతంత్య్రానంతరం ఏర్పడిన మొట్టమొదటి క్యాబినెట్‌లో న్యాయ శాఖా మంత్రి హోదాలో ఆయన హిందూ కోడ్‌ బిల్లుకు మార్గదర్శకత్వం వహించాడు. ఆ బిల్లు చట్టంగా మారితే వారసత్వ, ఆస్తిహక్కులు మహిళలకు అందుబాటులోకి వస్తాయి. అంబేద్కర్‌ రూపొందించిన హిందూ కోడ్‌ బిల్లుకు కాంగ్రెస్‌లోని సనాతన వాదులనుంచీ, హిందూత్వ శక్తులనుంచీ ప్రతిఘటన ఎదరవ్వటంతో అంబేద్కర్‌ ఆ విషయంపై రాజీపడకుండా రాజీనామా చేయటానికి నిర్ణయించుకున్నాడు.
బీజీపీ, సంఫ్‌ుపరివార్‌లు అంబేద్కర్‌ను ఎలాగైనా స్వంతం చేసుకోవాలనే ఉద్దేశంతో ఆయన రచనలలోని విషయాలను సందర్భ రహితంగా మొరటుగా ఉటంకిస్తున్నారు. ఆయనను ఒక హిందూసంఘ సంస్కర్తగానూ,ఇస్లాం వ్యతిరేకిగానూ చిత్రించే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. ఆయన హిందూమతాన్ని పరిత్యజించటం, బుద్దిజంలోకి మారటంవంటి విషయాలను కప్పిపుచ్చుతున్నారు. అంబేద్కర్‌ను ఒక దళిత దేవుడిగామార్చి హిందువుల దేవతాగణంలో భాగం చేయటమే సంఫ్‌ు పరివార్‌ లక్ష్యం.
ఇంతకంటే సత్యదూరమైన విషయం మరొకటి వుండజాలదు. హిందూ మహాసభ, ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌ల భావజాలాన్ని అంబేద్కర్‌ పూర్తి స్థాయిలో వ్యతిరేకించాడు. ఆయన ఇలా రాశాడు. 'ఒకవేళ హిందూ రాజ్యం వాస్తవ రూపం దాలిస్తే దేశానికి పెనుప్రమాదం సంభవిస్తుందనటంలో సందేహం లేదు'. అంబేద్కర్‌ దృష్టిలో స్వేచ్ఛ, సమానత్వం, సౌభ్రాతృత్వం నాగరిక సమాజానికి అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన నియమాలు. వర్ణాశ్రమ ధర్మం, హిందూ శాస్త్రాలు ఈ నియమాలకు పూర్తిగా వ్యతిరేకం. ముస్లింలకు, ఇతర మతసంబంధిత మైనారిటీలకూ వ్యతిరేకమయిన అఖండ హిందూ రాజ్యంలోకి దళితులను కలుపుకునే ప్రయత్నాన్ని అంబేద్కర్‌ తీవ్రంగా వ్యతిరేకించి వుండేవాడు.
స్వాతంత్య్ర పోరాటకాలంలో దేశ విమోచనకోసం అన్వేషిస్తున్న స్థితిలో అనేక ఆలోచనా స్రవంతులు, భావజాలాలు బయటకొచ్చాయి. దృక్పథంలోను, దృష్టికోణంలోను, భావజాలపరంగానూ కమ్యూనిస్టులకూ, అంబేద్కర్‌కూ తేడాలున్నాయి. అయితే అనేక విషయాలపై ఇరువురి మధ్య సామ్యం వున్నది. స్వేచ్ఛా, స్వాతంత్య్రాలను పరిపుష్టంచేసే ఆర్థిక, సామాజిక విమోచనల కోసం ఇరువురూ తీవ్రంగా కృషిచేశారు.
అంబేద్కర్‌ను విప్లవాత్మక దృష్టికోణం లేని ఒక ప్రతిమగా మార్చే ప్రయత్నాన్ని అడ్డుకోవటం అవసరం. అంబేద్కర్‌ను ఒక విగ్రహంగా నిలబెట్టి ఆయన వారసత్వాన్ని రిజర్వేషన్లు, కోటా రాజకీయాలకు కుదించటంద్వారా దళిత నాయకులలో చాలామంది పాలకవర్గ రాజకీయాలకు తోకలుగా మారారు. అంబేద్కర్‌ విశాల విమోచన విస్తృతి, విశ్వజనీనమైన ఆయన సందేశం దళిత, కుల వ్యతిరేక పోరాటాలను ఆవిర్భవింపజేయాలి. అలాంటి సామాజిక విమోచక వేదిక భారతదేశంలోని వర్గ పోరాటంలో అంతర్భాగంగా వుంటుంది. ఆవిధంగా భారతదేశంలోని కమ్యూనిస్టులకు అంబేద్కర్‌తో అవినాభావ సంబంధం వుంటుంది.
ప్రస్తుతం మతతత్వ, నయావుదారవాద పతాకాల నేతృత్వంలో చెలరేగిపోతున్న ప్రగతి నిరోధక శక్తులను నిలువరించటానికి వామపక్ష, అంబేద్కర్‌ ఉద్యమ స్రవంతులు ఏకమౌతున్నాయి. ఈ విస్తృత ఐక్యతను ముందుకు తీసికెళ్ళాలంటే అంబేద్కర్‌ నిజమైన ప్రాధాన్యతను, వారసత్వాన్నీ అవగాహన చేసుకోవాలి.
- ప్రకాష్ కారత్ (సిపిఐ(ఎం)  పూర్వ ప్రధాన కార్యదర్శి)

|| బిపిన్‌చంద్ర పుస్తకంపై అనవసర రాద్ధాంతం ||

జాతీయవాదం గురించి మాట్లాడే ముందు...
జాతీయోద్యమ అధ్యయనం అవసరమన్న 'సహమత్‌'
---------------------------------------

              ఇటీవల కొత్తగా పుట్టుకొచ్చిన 'జాతీయవాదులు' తమ 'దేశభక్తి'ని ప్రదర్శించుకునేందుకు పసలేని, విచ్ఛిన్నకర అంశాలను ముందుకు తెస్తున్నారని 'సహమత్‌' విమర్శించింది. ప్రఖ్యాత చరిత్రకారుడు ప్రొఫెసర్‌ బిపిన్‌చంద్ర జాతీయోద్యమంపై రాసిన పుస్తకంపై వారు చేస్తున్న రాద్దాంతం అందులో భాగమేనని 'సహమత్‌' అభిప్రాయపడింది. ఈ మేరకు అది సవివరమైన ప్రకటన విడుదల చేసింది. ఈ ప్రకటనపై వంద మందికి పైగా ప్రఖ్యాత మేధావులు, చరిత్రకారులు సంతకాలు చేశారు. 28 ఏండ్ల క్రితం, 1988లో ప్రొఫెసర్‌ బిపిన్‌చంద్ర, ఆయన సహచరులు 'భారత స్వాతంత్య్ర పోరాటం' (ఇండియాస్‌ స్ట్రగుల్‌ ఫర్‌ ఇండిపెండెన్స్‌) అనే పుస్తకం రాశారు. ఇందులో షహీద్‌ భగత్‌సింగ్‌, అతని సహచరులను 'విప్లవ టెర్రిరిస్టులు'గా పేర్కొనడం పట్ల ఇప్పుడు అభ్యంతరాలు లేవనెత్తుతున్నారు. అయితే ఆనాటి అమరులు స్వయంగానే తమను తాము ఇలా చెప్పుకున్నారనే విషయాన్ని ఈ విమర్శకులు విస్మరిస్తున్నారని 'సహమత్‌' ఎత్తి చూపింది. 'భగత్‌సింగ్‌, ఆయన సహచరులు ప్రాతినిధ్యం వహించిన హిందూస్తాన్‌ సోషలిస్ట్‌ రిపబ్లికన్‌ అసోసియేషన్‌ (హెచ్‌ఎస్‌ఆర్‌ఏ) తన 1929 నాటి ప్రణాళికలో మేం టెర్రిరిస్టు విధానాన్ని చేపట్టామని పేర్కొంది. టెర్రరిజానికి పూనుకోవడం ద్వారానే పరాయి పాలకులపై ప్రతీకారం తీర్చుకోగలుగుతామని వారు నమ్మారు.. టెర్రరిజానికి అంతర్జాతీయ కోణం కూడా ఉంది. ఇంగ్లాండ్‌ శత్రువులంతా తమ బలాన్ని ఈ పద్ధతుల్లోనే ప్రదర్శించుకున్నారని ఆ ప్రణాళికలో ఉంది. గాంధీ రాసిన విమర్శనాత్మక వ్యాసం 'బాంబు పూజ'ను ఖండిస్తూ హెచ్‌ఎస్‌ఆర్‌ఏ 'బాంబు తత్వం' పేరిట ఓ ప్రకటనను విడుదల చేసింది. బ్రిటిష్‌ వారి అణచివేతను ఎదుర్కోవడానికే దేశంలో టెర్రరిజం పుట్టిందని వారందులో ప్రకటించారు. ఇది విప్లవంలో ఒక అనివార్య దశ... టెర్రరిజమే మొత్తం విప్లవం కాదు. టెర్రిజం లేకుండా విప్లవం పరిపూర్తి కాదని హెచ్‌ఎస్‌ఆర్‌ఏ అవగాహన' అని ఆ ప్రకటనలో ఉంది. అయితే తర్వాతి దశలో భగత్‌సింగ్‌ 'నేను టెర్రిరిస్టులా వ్యవహరించింది నిజమే కానీ నేను టెర్రరిస్టును కాను' అని అన్నాడు. ఆనాటికి వ్యక్తిగత టెర్రరిజాన్ని వ్యతిరేకించే లెనిన్‌ బోధనల ప్రభావం ఆయనపై ఉంది. అయితే గమనించాల్సిన ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే ఆనాటి ఉద్యమ కాలమంతటా టెర్రర్‌ అనేది విప్లవ పంథాలో భాగమేనని నమ్మారని 'సహమత్‌' తన ప్రకటనలో తెలిపింది. 'టెర్రర్‌'ను విప్లవ కార్యకలాపంలో ఓ పద్ధతిగా భావించిన వారి అవగాహనకు మూలాలు జారిస్టు నిరంకుశత్వానికి వ్యతిరేకంగా రష్యన్‌ విప్లవకారులు చేసిన పోరాటంలో ఉన్నాయి. అయితే, ఇప్పుడు, ముఖ్యంగా గత రెండు, మూడు దశాబ్దాలుగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా 'టెర్రర్‌' అనే పదానికి అర్థం అమాయకులను, మహిళలను, పిల్లలను చంపడంగా స్థిరపడిపోయింది. ఈనాడు దీనిని అర్థం చేసుకుంటున్న తీవ్రత, దృష్టి వేరు. 1920లలో, 30లలో ఈ పదాన్ని అర్థం చేసుకున్న దృష్టి వేరు అని 'సహమత్‌' తన ప్రకటనలో వివరించింది.
'భగత్‌సింగ్‌ లేదా సూర్యసేన్‌ లేదా చంద్రశేఖర్‌ ఆజాద్‌ వంటి జాతీయ హీరోలను టెర్రరిస్టులుగా పేర్కొనడాన్ని మనలో చాలా మంది ఇష్టపడరనేది స్పష్టమే. కానీ మనల్ని మనం జాతీయవాదులమని చెప్పుకున్నట్టయితే మన జాతీయోద్యమం గురించి కొంతైనా అధ్యయనం చేయడం అవసరం. టెర్రర్‌ అనే ట్యాగ్‌ను ఒకనాడు స్వాతంత్య్రోద్యమకారులు గర్వంగా తగిలించుకున్నారని, అలాంటి వారు దేశం కోసం ప్రాణత్యాగం చేశారన్న విషయాన్ని మర్చిపోవద్దు.
కాబట్టి మనం ఆ పుస్తకాలలో మార్పులు చేయాలని లేదా నిషేధించాలని డిమాండ్‌ చేయడం సమంజసం కాదు. అది మన అమాయకత్వాన్ని ప్రదర్శించుకోవడమే అవుతుంది. ఢిల్లీ వర్సిటీ నుంచి ఈ పుస్తకాన్ని ఉపసంహరించడం, టీవీ షోలలో రచయితలను దునుమాడడం వంటి హేయమైన చర్యలన్నీ ఆర్‌ఎస్‌ఎస్‌, దాని వేర్వేరు అనుబంధ సంఘాల చేష్టలే' అని 'సహమత్‌' తన ప్రకటనలో పేర్కొంది. ఈ ప్రకటనపై సంతకం చేసిన వారిలో ఇర్ఫాన్‌ హబీబ్‌, అర్జున్‌ దేవ్‌, రొమిల్లా థాపర్‌, వి. రామకృష్ణ, ప్రభాత్‌ పట్నాయక్‌, సి.పి. చంద్రశేఖర్‌, జయతీ ఘోష్‌, మాలినీ భట్టాచార్య, జి. అరుణిమ, అయేషా కిద్వరు తదితరులున్నారు.

|| ఈ పోరాటం ఆగేది కాదు ||

               అరుణపతాకం ఎగిరింది/ కార్మికలోకం గెలిచింది/ మానవులంతా ఒకటని చాటే మరో ప్రపంచం పిలిచింది.... శ్రీశ్రీ రాసిన ఈ పాట మేడే నాడు వాడవాడలా ప్రతిధ్వనిస్తుంది. కాని సందేహాలు లేవనెత్తేవారూ వుంటారు. ఇంకెక్కడ కార్మిక వర్గం? ఇంకా ఎక్కడ పోరాటాలు? అసలు కార్మికులెక్కడున్నారు, అంతా మధ్యతరగతి ఉద్యోగులే కదా.. ఉనికి కోసం ఉద్యమాలు తప్ప నిజంగా ఉత్తేజం ఎక్కడుంది? కుగ్రామంగా మారిపోయిన ప్రపంచంలో పెట్టుబడులే ప్రవహిస్తున్నాయి గాని ఇంకా కార్మికవర్గ అంతర్జాతీయత వంటి మాటలకు విలువెక్కడుంది?
చరిత్ర గొప్పతనం ఏమంటే తనే సవాళ్లను తీసుకొస్తుంది.. తనే సమాధానాలూ సమకూరుస్తుంది. సమాజ గర్భంలో ఒక సమస్య ఉత్పన్నమైందంటే దానికి పరిష్కారం కూడా అక్కడే వుంటుందన్నది ప్రసిద్ధమైన మార్క్స్‌ మాట. నిజంగానే కార్మికుల గురించి కార్మిక పోరాటాల గురించి సందేహాలు లేవనెత్తేవారికి బెంగుళూరు వస్త్ర శ్రామికలు అందులోనూ మహిళలు సృష్టించిన కొత్తచరిత్రే సమాధానాలిచ్చింది. అరకొర వేతనాలతో అహొరాత్రాలు శ్రమించి దాచుకున్న పిఎఫ్‌ మొత్తాలను దిగ్గోసి తద్వారా వారి జీవితాలను కూడా దెబ్బతీయాలనుకున్న కేంద్ర సర్కారు దిగివచ్చి తన నిర్ణయం ఉపసంహరించుకున్నట్టు ప్రకటించాల్సి వచ్చింది. అయినా తర్వాత మరోసారి పిఎఫ్‌ వడ్డీరేటను కోతకోయాలని ప్రయత్నించి మళ్లీ చేతులు కాల్చుకున్నారు. యాభై రోజులలో మూడోసారి ప్రభుత్వం కార్మికవర్గ ఆందోళనల కారణంగా వారి రిటైర్‌మెంట్‌ సదుపాయాలపై దాడిని విరమించుకోవలసి వచ్చిందని మీడియా మొత్తం నివేదించింది.
ఇదంతా ఏదో సమాచార లోపం(కమ్యూనికేషన్‌ గ్యాప్‌) అని కార్మిక శాఖా మంత్రి బండారు దత్తాత్రేయ సమర్థించుకోవడానికి తంటాలు పడ్డారు. కాని ఇది ప్రభుత్వ దృష్టికోణాన్ని వెల్లడించే సందర్భం. అధికారంలోకి వచ్చిన నాటి నుంచి ఏదో విధంగా కార్మికుల హక్కులపై దాడి చేయడం, సదుపాయలను జీత భత్యాలను కోత కోయడం అన్నిటికన్నా వారి ఉద్యోగ భద్రతను భగం చేసి లోబర్చుకోవడం ప్రభుత్వ వ్యూహంగా వుంది.కార్మిక ఉద్యోగ సంఘాలు దేశ వ్యాపితసమ్మెలు పోరాటాలు చేసినా జ్ఞానోదయం కాకపోగా వక్రమార్గాల్లో దాడికి పాల్పడుతున్నది. తన విధానాలను ఖచ్చితంగా నికరంగా ఎదిరించగలిగిన శక్తి సమరశీలత కార్మిక ఉద్యోగ వర్గాలకే వుందని తెలుసుగనకే దానికా ప్రత్యేకమైన కక్ష. కార్పొరేట్లను సంతృప్తిపర్చడం కోసం కార్మికులపై వేటు వేయడానికది సిద్ధమవుతుంది. సిఐఐ,ఎప్‌ఐసిసిఐ,అసోచెమ్‌ వంటి యాజమాన్య పెట్టుబడిదారీ వేదికల ఒత్తిళ్లకు తలవొగ్గి వాటినుంచి ి వచ్చిన సూచనలను మక్కీకి మక్కీగా అమలు చేస్తున్నది. కాని పైకి మాత్రం శ్రమయేవజయతే,శ్రమ యోగి, దేశ నిర్మాత లాటి కితాబులతో మురిపిస్తున్నది.
స్వభావ సిద్దంగానే కార్మిక హక్కులు రుచించని బిజెపి కేంద్రంలో మళ్లీ రాకముందు రాజస్థాన్‌లో వాటిపై దాడి ప్రారంభించి తర్వాత దేశమంతటికీ విస్తరింపచేసింది.1948 ఫ్యాక్టరీల చట్టం సెక్షన్‌ 59 ప్రకారం కార్మికులతో రోజుకు ఎనిమిది గంటలు, వారానికి 48 గంటలు మాత్రమే పనిచేయించాలి.ఆ సమయం దాటితే ఓవర్‌ టైమ్‌ చెల్లించాలి. సెక్షన్‌ 52 ప్రకారం వీక్లీ ఆఫ్‌ ఆదివారం లేదా మరేదైనా ఒకరోజు సెలవు ఇవ్వాలి. ఆ రోజు పనిచేయించేట్టయితే కాంపెన్సేటరీ ఆప్‌ కింద మరోరోజు సర్దుబాటు చేయాలి. సెక్షన్‌ 66 ప్రకారం మహిళలతో ఉదయం ఆరుగంటల నుంచి సాయింత్రం ఏడుగంటల మధ్య మాత్రమే పనిచేయించాలి తప్ప రాత్రి వేళ డ్యూటీలు వుండకూడదు. పిల్లలతోనైతే చట్టం పరిధిలో రోజుకు నాలుగున్నర గంటలే పనిచేయించాలి.
కాని పెట్టుబడులను ఆకర్షించాలంటే కఠినమైన ఈ కార్మికచట్టాలు ఆటంకంగా వున్నాయంటూ మోడీ ప్రభుత్వం వాటికి ఎసరు పెట్టింది.. 50 మందికి లోపు పనిచేసే సంస్థలు ఫ్యాక్టరీ చట్టాల కిందకు రావనీ, అక్కడ సాధారణ నిబంధనలతో నిమిత్తం లేకుండా కాంట్రాక్టు పద్ధతులలో పనిచేయించుకోవచ్చని అనుమతినిచ్చారు. 100మందికి పైన వున్న సంస్థలకు వర్తించే నిబంధనల పరిమితిని 300 మందికి పెంచి వారు కావాలనుకుంటే ఎప్పుడైనా ముందుగా తెలియజేయకుండానే కార్మికులను తొలగించవచ్చునని అవకాశమిస్తూ పారిశ్రామిక వివాదాల చట్టాన్ని సవరించారు. ఇది ఐఎల్‌వో 144కు విరుద్ధం.. శ్రమ సువిధ అంటూ ఒక వెబ్‌ పోర్టల్‌ తెరిచి 14 కార్మిక చట్టాల అమలుపై యాజమాన్యాలు దాంట్లో స్వచ్చందంగా ప్రకటన చేస్తే చాలునని వారికే పెత్తనమిచ్చింది. ఫ్యాక్టరీ ఇన్‌స్పెక్టర్ల తనిఖీలు జరిగిన రోజునే పరిస్థితి అధ్వాన్నంగా వుంటే ఇప్పుడు వెళ్లనవసరం లేకుండా మొక్కుబడి తనిఖీలు చాలునని కుదించివేసింది.ఇలా 90 శాతం మంది కార్మికులకు ఎలాటి భద్రతా నిబంధనలు లేకుండా చేసింది.అధికారిక లేబర్‌ కాన్ఫరెన్సులు కనీస వేతనం 20 వేలు వుండాలని సిఫార్సు చేయగా కార్మిక సంఘాలు కనీసం 15,000 వరకూ ఇవ్వాలని కోరాయి. కాని ప్రభుత్వం కనీస వేతనం 7,100 మాత్రమే నిర్ణయించి అది కూడా యాజమాన్యాల శక్తిపై ఆధారపడిచేయాలని గండిపెట్టింది.
అసలు మొత్తంగానే సంఘటిత రంగాన్ని దెబ్బతీసి ఏ నిబంధనలు వర్తించని రీతిలో కాంట్రాక్టులు ఔట్‌సోర్సులు పెంచుతున్న స్థితి.ఎపి లో వివిధ రకాల కేంద్ర రాష్ట్ర సంస్థల్లో మొత్తం 60 వేలమంది కాంట్రాక్టు, 2,50,000 మంది ఔట్‌సోర్సింగు పద్దతులలో పనిచేస్తున్నారు. కాని శాసనసభలో మాత్రం కాంట్రాక్టు ఉద్యోగులు పదివేలలోపు, ఔట్‌సోర్సింగ్‌ వారు యాభై వేలు వున్నట్టు తప్పు లెక్కలు ఇచ్చారు. నిబంధనలతో పోలిస్తే వీరికి నాలుగో వంతు జీతం కూడా దక్కదు. అది కూడా నెలల తరబడి బకాయిపెడుతుంటారు.వలంటీర్లు అనీ, కార్యకర్తలు సహాయకులు అని రకరకాల పేర్లు తగిలించి పని మాత్రం రెట్టింపు చేయించుకుంటారు. ఎపిలోనైతే మునిసిపల్‌ కార్మికుల ఉపాదికి ఎసరుపెట్టే జీవో 279 తెచ్చారు. ఆయుష్‌లోనూ ఔట్‌సోర్సింగుల ఉద్వాసనకు రంగం సిద్దం చేశారు. తెలంగాణ ప్రభుత్వం కాంట్రాక్టు కార్మికులను రెగ్యులరైజ్‌ చేస్తానని చెప్పినా చాలా విభాగాల్లో అమల్లోకి రాలేదు. ఔట్‌ సోర్సింగులు, ఆశాల వంటి వారి విషయంలో అసలే బాధ్యత తీసుకోవడం లేదు. అక్కడా ఇక్కడా కూడా మూత పడిన సంస్థలను తెరిపించే పరిస్తితే లేదు. ఇవన్నీ కలసి విపరీతమైన ఒత్తిడికి దోపిడీకి దారితీస్తున్నాయి. కార్మికులు ఉద్యోగులు పోరాటాలు చేస్తే తీవ్రంగా లాఠీలతో విరుచుకుపడుతున్నారు. అరెస్టులు చేస్తున్నారు.
బెంగుళూరునే తీసుకుంటే దాన్ని ప్రపంచ జౌళి రాజధాని అంటున్నారు. కర్ణాటక,పొరుగున వున్న అనంతపురం జిల్లాల నుంచి భారీ ఎత్తున మహిళలు యువతులు వచ్చి అక్కడ పనిచేస్తారు. వారి పని భారం ఎక్కువగానూ ప్రతిఫలం తక్కువగానూ వుంటాయి.అలాటివారికి ఈ పిఎప్‌ కోత వార్త అశనిపాతమై పోరాటంలోకి దిగారే తప్ప ముందుగా అనుకున్నదో ప్రణాళిక ప్రకారం జరిగిందో కాదు. ఈ సమయంలో విశాఖలోని బ్రాండిక్స్‌లోనూ , అనంతపురం జిల్లా పరిగిలోని రామావతార్‌ మసాలా ఫ్యాక్టరీలోనూ తీవ్ర పోరాటాలు సాగుతున్నాయి. దేశ రాజధాని సమీపంలోని గురగావ్‌లో మారుతి సుజుకి నుంచి పాండిచ్చేరిలో స్పార్టెక్‌ వరకూ ఎంత తీవ్ర ఘర్షణలు ఘటనలు జరిగాయో చూశాం. కనుక కార్మికుల పరిస్థితులు మారాయని పోరాటాలు తగ్గాయని ఎవరైనా అనుకుంటే పొరబాటే.
సాంకేతికాభివృద్ధి వల్ల, ప్రపంచీకరణ యుగంలో ఉత్పత్తి వికేంద్రీకరించి ఒకో దేశంలో ఒక ముక్క తయారు చేయడం వల్ల పోరాటాల స్వభావంలోనూ ప్రభావంలోనూ మార్పు వచ్చి వుండొచ్చు. కాని కంప్యూటర్‌ మేధాశ్రామికులతో పడగ్గదుల్లో కూడా ఆన్‌లైన్‌లో పనిచేయించడం తెలిసిందే. కనకనే దీనివల్ల మరోవిధంగా చూస్తే ఆ కారణంగానే అంతర్జాతీయత కూడా పెరుగుతుంది. ఆసియా యూరప్‌ లాటిన్‌ అమెరికాలలో ఈ సత్యం నిరూపితమవుతున్నది. అటు పోరాటాలలోనూ ఇటు ఎన్నికలలోనూ కూడా ప్రత్యామ్నాయ శక్తులు నిలదొక్కుకోవడానికి ప్రయత్నించాయి. 'కారల్‌ మార్క్స్‌ ప్రతీకారం' పేరిట టైమ్స్‌ ఇచ్చిన కథనమే దీనికి ఉదాహరణ. కారల్‌ మార్క్స్‌ భూస్థాపితమై పోయాడని, మార్క్స్‌ నిర్వచించిన వర్గపోరాటం స్వేచ్చా వాణిజ్యం స్వేచ్చా సంస్థల సౌభాగ్య యుగంలో మటుమాయమైపోయిందని అనుకోవడం పొరబాటని అది ముఖపత్ర కథనం (2013 మార్చి25) ఇచ్చింది. ప్రపంచీకరణ విస్తార శక్తి, సరిహద్దులు లేని ఉత్పత్తి ప్రక్రియలతో బంధించేసి అందరికీ సంపదలు సంక్షేమం పంచిపెడుతున్నట్టే భావిస్తుంటే అంతా తలకిందులై పోయిందని వ్యాఖ్యానించింది. ప్రపంచ ఆర్థిక వ్యవస్థ సుదీర్ఘ సంక్షోభం,కార్మికులు ఉద్యోగాలు వూడిపోయి అప్పుల్లో అరకొర ఆదాయాల్లో చిక్కుకుపోవడం చూస్తుంటే పెట్టుబడిదారీ విధానాన్ని చీల్చిచెండాడిన మార్క్స్‌ నిశిత విమర్శను ఈ వ్యవస్థ అన్యాయమైందనీ, స్వీయ వినాశకమనీ ఆయన చెప్పిన మాటను కొట్టేయడానికి లేదని పేర్కొన్నది.
అయితే వెనిజులా అద్యక్షుడు హ్యూగో చావేజ్‌ మరణానంతరం ఈ పరిణామ క్రమాన్ని తిరగదోడే కుట్రలు కూడా తీవ్ర స్థాయిలోనే జరుగుతున్నాయి. వాటితోపాటే ఈ పరిధిలోనే రష్యా చైనా వంటి దేశాలు నిలదొక్కుకోవడం కూడా కనిపిస్తుంది. వలసల కారణంగా దోపిడీ పీడనలు అధికమై వైరుధ్యాలు కూడా పెరుగుతున్నాయి గనక ఘర్షణ తీవ్రమవుతుందేగాని చల్లబడేది కాదు. ఆరు దశాబ్దాల తర్వాత అమెరికా అద్యక్షుడు ఒబామా క్యూబాను సందర్శించడం ఇందుకో నిదర్శనం. అంతమాత్రానే మన పాలకులలా పరవశించిపోకుండా లొంగుబాటుకు సిద్ధపడకుండా నీ నీతులు మాకక్కర్లేదని చెప్పగలిగిన ఆ దేశ స్థయిర్యం కూడా గర్వకారణమే. తొంభై పదుల కాస్ట్రో ఆఖరిసారి క్యూబా కమ్యూనిస్టుపార్టీ మహాసభలో పాల్గొని సందేశమివ్వడం సామ్యవాద ఆశయాలకో అరుణాంజలి వంటిదే. ఇన్ని దశాబ్దాలుగా ఆయనను అంతమొందించడానికి శారీరక పరిష్కారం సాధించడానికి అమెరికా ఎన్ని పాచికలు వేసినా ప్రయత్నాలు చేసినా అన్ని విఫలమై ఆయన అజేయంగా నిలవడాన్ని గార్డియన్‌ పత్రిక ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించింది. మహాసభకు స్వయంగా హాజరైన కాస్ట్రో ఆఖరి సందేశంలో (క్యూబా)కమ్యూనిస్టులు మానవ గౌరవం కోసం విముక్తికోసం జరిపిన పోరాటం సాధించిన విజయాలు చరిత్రలో నిలిచి వుంటాయని దృఢవిశ్వాసంతో చెప్పడం గొప్ప ఉత్తేజం. చికాగోలే మేడే అమరవీరుల సమరం నుంచి మన కాలపు మహామేరువుగా నిలిచిన కాస్ట్రో సందేశం వరకూ ఇచ్చే సందేశం ఒక్కటే- పోరాడితే పోయేదేమీ లేదు సంకెళ్లు తప్ప. ఆ పోరాటం ఆగేది కాదు! - తెలకపల్లి రవి